Abim küçükken beni çok dövdü ve hiç soramazdım neden dövdün diye?

Dövmek için hep bahaneler arıyordu kız olduğum için artık kendimi suçlu ve günahkar hissediyordum kadınlardan nefret ediyordu okuldan aldı zorla başımı kapattı boynum görünüyor diye beni yere yatırım defalarca tekmeledi işin garibi bunlar olurken ben sadece ağlıyordum kimseye bişe diyemiyordum kendimi suçlu hissediyodum ve sanki o kendini aklayacak bişe bulacak beni yine dövecek korkusu oluyordu seneler geçti evlendi şimdi çocuğu olmuyor cinci hocalara gidiyolar çocukları olsun diye kendi evladı olsa bana yaptıklarının zerresini ona yaparmıydı acaba
şu an sizce de bir ilahi adalet işlemiyor mu çünkü ben hiç beddua etmedim büyük tramvalar atlattım okudum üni bitirdim hoca olmak istiyorum ama sırf bunun yüzünden ben öyle ürkek biri olmuşum ki toplulukta kendimi ifade edemiyorum korkuyorum kalbim çarpıyor bunların vebali sizce sadece öteki tarafa mı kalır? Kalırsa ben çok üzülürüm