Çok büyük çıkmaza girdim ne yapmalıyım?

Arkadaşlar biraz uzun olacak.

Çok parlak bir öğrenci değildim. Ailem beni her türlü desteklerdi ama çalışmam için zorlamazdı. Yani ilkokulda çalışma alışkanlığım yoktu. Onlar hep doktor olmamı isterdi ama ben hep mühendis olmak istedim yeteneğim vardı. Dediğim gibi pek parlak bir öğrenci değildim ve pek iyi olmayan bir üniversitede mühendislik kazandım. Ama okula başladığımda tıp fakültesi gözüme o kadar. Çok batıyor ki. Ailem hep bunu istemişti. Zaten tutturamadım ikinci senemdi. Onlar yine desteklediler ama her oradan geçişinde içime bir şey oturuyor kaç gündür içime düştüm yaşlı anne ve babamın istediği şeyi başaramadığını için. Her dakika keşke daha fazla çalışsaydım da benim için çabalayan insanlara sevinecekleri bir şey verseydim diyorum. Okul açıldığından beri psikolojik bir buhrandayım resmen bittim. Sanki çok çalışıp tıp seçseydim herşey çok güzel olacaktı. Dersleri bırakıp ders çalışmayla da olmaz artık çünkü tüm günümü vermem gerekir ve başarabileceğime inancım yok. Psikolojim çok bozuk gittikçe kötüleşiyor. Ne yapayım arkadaşlar hayatımın kötu günlerinden sanırım şu günler.