Aşk her şeye değer mi sizce?

Bu anlattiklarimin 2. a$kimla ikinci versiyonuda var^^ Ama en iyisi ben size son olani(3. gercek a$ki) anlatayim,buradaki olaylar herkeze cevap olur,herkez benden bir ders cikarir kesin!^^

3. gercek a$kimda kadermi $ansmi mannheim'dan(Frankfurt cevresi).

Ismi ebru,2 senedir birlikteydik(evlilik öncesi).

Oda beni 2 sene sonrasi 1 gece aradi telefonda aglayarak,Ailem beni türkiyeye göndermek istiyor ne olur birseyler yap artik dayanamiyorum,kacir beni artik birlikte olalim diye agliyordu..

ozamanlar birbirimizi seviyorduk ve güveniyorduk^^ bende onun bu haline dayanamiyordum tabii..

kafama koydum,güvenilir arkada$lara haber verdim,plani yaptik,ve arabayla oraya gidip onu kacirdik münihe getirdik^^ (a$k icin her$ey yapilirya hani..^^)

O siralarda hamburgda avrupa akademisinde TIP üzerine okuyacaktim ba$liyacaktim tamda,ama zamanimiz yoktu olmasi gerekiyordu.. bir süre kiz arkadaslarin yaninda kaldi,idare ettik,sonra bizimkilere aileme $OK!^^ olayi anlattim. ve aldim bize getirdim,1 ay icinde hizlica Türk General Konsoloslugunda evlendik!. (onu öyle birakacak degildim tabiki. benimdi. ve seviyorduk.) evlendikten sonra aileside geldi ve i$ tatliya baglandi. ama ebru 3 ay annenim cenesine dayanamadi,biz anla$iyor olsakda geriye mannheima ailesinin yanina dönmeye karar verdi ve ailesi geldi aldi. münihte ya$amak istemedigini söylüyordu hep benimde oraya gelmemi,orada kalmamizi istiyordu. ve baktik olmayinca,Ailemi,arkada$larimi,akrabalarimi,i$yerimi(elektroinstallateur'üm),ve o hamburgdaki akademiyide feda ettik hepsini sevgi icin ve bende oraya gittim ev tuttuk..^^

Ama her nereyi tutduysak,her nereye ta$inmak istediysek(bunun icin münihte calisip para biriktirip gittigimde oldu),her ta$indigimiz yere aileside ta$indi,ba$ka yer baktik,orayada,illa ayni binada olcaklar... ve sonuc kacinilmaz,olanlar oldu,annesi kafasina girdi hergün görü$erek ve beni kötülüyerek,zaten beni ba$tan istemiyordu o orada patron gibiydi cünkü,ZITLA$IYORDUK hep..^^ 2 kez bu nedenle ayrildik,terkedip münihe geldim,ve birkac ay sonra bari$tik geri oraya gittim^^ bu arada bir oglumuz oldu. ama herdefasinda yüregim parcalaniyordu ve sevgimden 1 parca akip gidiyordu. hep annesine uyuyor degi$iyordu robot gibiydi,ve nezaman borclandilar ve paraya ihtiyaclari var barisiyorduk ve beni cagiriyordu..^^

böyle böyle 4-5 sene evlilik gecti,ama toplasan 2 sene gercek anlamda birlikteydik anca!^^

son bari$mada dedim hayatim altüst oldu,birkez daha böyle degi$irsen ayrilirsak her$ey biter!.

bir sene iyidik sonra aniden hersey planlanmis gibi sanki arkadaslarini cagirdi ve onlarin yaninda kavga tarti$ma baslatti beni sevmedigini,gitmemi istedigini söyledi... kalbim kirilmi$ti 1 tokat attim,ne tokatmi$ megerse hemen kapidan 5 saniye gecti annesi babasi girdiler iceri,vay senmisin kizimiza tokat atan diye beni evden attilar ogün orda!. giysilerimi bavulu bile kapi di$ari^^ cok güzel tezgahlanmi$ her$ey^^ münihe döndüm beni mahkemeye vermi$ler,bo$andik^^ oglumuda 2 senedir göremiyorum...

Lise son sınıfta üniversite sınavına hazırlanıyordum dersaneye başlayalı 2 ay olmuştu bir tane kız gelmişti ismi tuğbaydı çok hoşlanmıştım konuştum arkadaş olmuştuk ama o daha ilerisini istemiyordu bense onu istiyordum o benim olmalıydı kafama koymuştum bir gün önceden çiçekciden 5 tane gül ve çiçeklerden oluşan bir buket yaptırmıştım dersteyken çiçekci sınıfa girip çiçeği ona verecekti ve çiçeğin...üstünde baş harflerinden seni seviyorum çıkıyordu önceden hocayıda ayarlamıştım ve oda olumlu karşılamıştı çiçeği aldı ve çok utandığını duydum kimsenin yüzüne bakamamış 1 hafta boyunca bir düşünme aşaması gibiydi ve ben ona bir nefeslik değil bir ömürlük olmasını istiyorum demiştim ve sonunda yalansız gerçek bir ilişki olamsına dair söz verdim ve başladık ilk başlarda elini tutmaya bile utanıyordum ve sonradan sonraya az da olsa başarmıştım elini tutmayı böyle devam ederken ben ona sabahları dersanede sınıfa güller döküyordum geldiği andan itibaren sınıfa kadar güllerle süslüydü en güzel aşk şarkılarını açıp başından aşağıya güller döküyordum my heart will go on gibi şarkılar eşliğinde dans ediyordum çok güzel gidiyordu ilişkimiz herkes bize hayrandı ve bir gün benden başka biriyle mesajlaştığını öğrendim ve bu gerçekti ama ben sadece sevgim ve aşkım yüzünden bunu içime attım çünkü onu seviyordum ve onu kaybetmek istemiyordum ona bağlanmıştım bir kere onsuz yapamıyordum her an aklımdaydı ve hiç çıkmıyordu derslerim çok etkilendi bu durumdan ve ailem buna karşıydı ama ben onları dinlemiyordum bir yerden sonra tuğbanın evine giriyordum annesi ve babası ayrıydı ve o anneanesinde kalıyordu bir o evde bir annesinin evine gidiyordum ve çok güzel anılar yaşadık özel günlerde ona en güzel mekanları ayarlayıp müzikleri önceden seçiyordum masadan güller eksik olmuyordu ve şiirler güzel sözler herşey olağanüstüydü çünkü onu mutlu ettikçe bende mutlu oluyordum ara sıra kavga ediyorduk ve ben sesinin kötü gelmesine dayanamadığım için bir çok kez sabah 5 gibi okulunun önüne gidip diz çöküp özür diliyordum o beni affedince dünyalar benim oluyordu bir gece çok kavga etmiştik sınıfındaki erkeklerle mesafeli olmasını istemiştim ve oda olmadı kavga ettik ben yine dayanamadım gece 1 gibi evinin önüne gidip saaatlerce beni affetmesini bekledim affetti yine eskisi gibiydik ona her gece şiirler yazıyordum şarkı söylüyordum onun mutlu olamsı bana yetiyordu bir kere ayrılalım dediğinde kalakaldım ve o gitti ama yine dayanamadım ve ben gece saat 10 gibi hava çok soğuktu ve rüzgar vardı 2 saat boyunca odasının karşısındaki yolun ortasına oturdum ve bekledim 2 saat sonra geldi tekrar barıştık ailem beni çok zorluyordu telefonlarımı aldılar paramı kestiler onu bırakmam için herşeyi yapıyorlardı ama ben ondan vazgeçmeyecektim her gece geç saatlerde onun evinden çıkıyordum artık karı koca gibi olmuştuk herşeyi yaşamıştık aramızda hiç bir sınır kalmadı herşeyi yaşadık ve beni ailem için bıraktı şu an başkasıyla çıkmış hemen ve face kucak kucağa resim atmış ben bunumu hakettim :(

aşk denilen şey bir rüyadır efendim. bir düşselliktir. realiteden uzak kalıştır. o yüzden aşk-i halde yapılan eylemler mantıksız ve saçmadır. içindeyken güzel ama aslında kötüdür (her yapılan eylemden bahsetmiyorum). bu yüzdendir ki aşkın bir şeylere değmesi gibi bir konu saçmalıktır. bunu şöyle düzeltmek gerekirse hemde 2. soruya yanıt olmuş olur; evet sevdiğim insan için bazı yapılması gereken mantıklı şeyleri yaparım. ve bu çok doğaldır sevgilim dediğimiz kişidir neticede. ama her şeyi bir kenara atıp bir kişiye hayatımızı bağlamak saçmalığından erken kurtulmuş biri olarak herkeside buraya davet ediyorum. canlarım benim :)

Bu pek mantıklı bir soru olmamış en nihayetinde aşta mantık yok, o aşk gerçek aşk ise..Gerçeği benim aşktan kastım '' ışk '' tır ki bununda manasını bilen az sayıda insan var. Aşk burada bahsettiğim gibi bir aşk ise insan hiç bir şeyden vazgeçmek istemesede o vaz geçirir, hemde her şeyden vaz geçirir yemekten, içmekten, uyumaktan, hatta yaşamaktan bile.

aşk en büyük hazinedir. aşkın varsa sakın kaçırma. milyon dolarları olan zenginler bile aşksız oldukları için deprasyonlardadır. sen en büyük zenginsin. sakın unutma.

Kimse aşkı için herşeyi göze alamaz. Maksimun seven birini baza alarak söyliyim; Aşkın için sevdiğin kadını bırak denilirse ve bırakırsa bu adam adam değil bırakmazsa herseyı goze almamış oluyo tam bi fiyasko

Değer tabi değmez mi. Ama aşk uğruna değer. Bu devirde öyle gerçek aşkı yaşatacak insan çok sınırlı sayıda...

aşk herşeye değer karşılıklıysa eğer. sana değer vermeyen birine aşıksan tırnağını bile oynatmaya değmez :)

Bazıları herşeye değdiğini söyler yalan söyler öyle diyenler genelde yarı yolda bırakır peki neden öyle diyorsunuz doğru söylesenize.

herşeyden vazgeçmem. bi kaç şeyden vazgeçebilirim ama.