Aile ilişkileri?

Hayatımın büyük bir bölümünde kilolu biri oldum. Bu kilolar özgüvenimi, psikolojimi çok sarstı. En çokta ailem, çevremdekiler yüzünden. Çevreye alışıyor tabi insan bir süre sonra her türlüsü var çünkü. İlla ki kusurlarımı yüzüme vurmayı marifet görenler olacaktır. Ama konu aileme geldiğinde yediremiyorum. Sürekli obez, ayı gibi lakaplar takıyorlar. Konuyla en alakasız şeylerde bile yüzüme vuruyorlar. Şimdi bana kalkıp ailenle konuşmayı dene demeyin. Geçmişte 12 kilo verdim yine aynı şeyi yaptılar. Asıl en iyisi konuşmamak.. Çünkü neye "yapma, etme, sinirleniyorum, üzülüyorum" desem içlerini rahatlatmak için özellikle söylüyorlar. Kilo bitiyor derslerime başlıyorlar. Notlarımı düzeltiyorum annem sürekli şişirme nottur o bilmem ne diyor. Yahu hocalarım bizzat kendileri övüyordu beni ama kimse benim başarılarımı benimseyemiyor. Ailemden kime güvenip sırlarımı, sağlık sorunlarımı söylesem kullanıyorlar. Anne diyorum sivilcelerim çıkmış. Ertesi gün "vücudunda yağdan sivilce fışkırmış ayı" vs cümleler kullanıyor. Annemin de ruh sağlığı yerinde değil zaten. İnsanın bir olay yaşadığında anlatabileceği son kişi annesi olabilir mi ya? İyiliğimi düşünse dahi bir kez gelip adam akıllı neyin var diye soran yok. Kurstan birini seviyorum direk çıkacaksın ordan falan. Benim yazmaya cesaret edemediğim, etsem de özelimi karıştırır bide gider o kağıtları salonun ortasına atar. Yahu benim abim, babam yaşıyor bu evde. Her neyse ailemden kimsenin özelime, duygularıma saygısı yok. Hep kavga. Aile bireyleri birbirlerinin düşmanı gibi davranıyor resmen.. Tanık olmamak için odaya kapanıyorum, sonra da anca odaya gir ye ye ayı gibi ol. Ben ne yapacağım? Ciddi anlamda kaldıramıyorum artık. En yakınımın ailesi bile nedensiz yere beni sevmiyor. Kendimi çok değersiz hissediyorum. Günahım ne? Fiziksel özelliklerim vs mi? Ben anlamıyoeum..