En Yakın Arkadaştan Bir Anda Uzaklaşma?

En yakın arkadaşımla ortak bir arkadaşımız sayesinde tanıştık. Başlarda çok yakın değildik. Ancak ortak arkadaşımızla karşılıklı ve aynı problemleri yaşamamızdan dolayı fazlasıyla yakınlaştık. Birbirimizin en yakını olduk. Daha sonra ortak arkadaşımızla da aramızı düzelttik ama biz hep daha yakındık. Ama aşırı kavga ediyorduk. Birbirimizin en ufak sözüne kırılıyor hemen kavga ediyorduk ama hemen de barışıyorduk. O kadar güzeldi ki herkesin imreneceği bir dostluğa sahiptik. Ama sonra birden uzaklaşmalar başladı. Halledilen sorunlar halledilmemeye, kırıp dökmelere. Sonra bir anda konuşmamaya başladık. Ne o mesaj atıyor ne ben. Sonra bu ortak arkadaşımız duymuş küs olduğumuzu birkaç kez barıştırmaya çalıştı. Ama o karışınca her şey daha kötü oldu. Ağzımdan sinirle çıkan lafları direk gitmiş ona yetiştirmiş. Artık küslük bitsin diye aradığımda öğreniyorum. Bir de ona kırılıyorum. Her neyse o gün aradığımda barıştık onunla ama eskisi gibi olamadık, eski samimiyet yok. O arada ortak arkadaşımız dediğim insanla fazlasıyla yakınlaşmış ve şu an onu ondan zerre kıskanmazken onunla ilgili bir konu açıldığında sakın kıskanma ikinizinde yeri ayrı deyip duruyor. Anlamadım amacı nispet yapmak falan mı? Bana anlatmıyorsun hiçbir şeyini diyordu. Hayatım yeterince durgunken anlatacak bir şeyim de olmuyor. Sonra bir hevesle yaşadığım bir olayı anlatıyorum. Bilmiş bilmiş konuşuyor iyiliğimi düşünüyor farkındayım ama hevesimi kursağımda bırakmaktan başka bir şey yapmıyor. Sizce ben ne yapayım. Kurtarayım mı dostluğumu yoksa ortada kurtarılacak bir şey yok mu?