Ablamı hiç sevmiyorum?

Evet , öz ablam ama hiç sevmiyorum gerçekten. Arkadaşlarım bile bana daha yakın geliyor. Bir konu olduğunda ablamla beraber konuşmak , dertleşmek istiyorum veya diğer kardeşler gibi gezmek dolaşmak ama olmuyor. Ablam zaten küçük yaşta bir hastalık geçirdi kullandığı ilaçlardan dolayı sinirli oldu ve hasta olduğu için ailem hep onunla ilgilendi ne zaman bir tartışma olsa ailem daha konunun ne olduğunu bilmeden hep beni suçladı. Sus konuşma o büyük haklıdır diye ya da zaten hasta sen bir çekil diye. Babama bile bağırıyor babam bir şey demiyor. Benim az sesim yükselse evden kovar.3 kardeşiz ben küçük kardeşime asla onun bana davrandığı gibi davranmıyorum ki onun da içinde böyle kalmasın diye üzerine titriyorum. En basitinden bugün kahvalti için patates haşlaması koymuş ben de patatesleri soyup kahvaltıyı hazırladım mutlu olur sandım ama o ben kabuklarını kendim soyarak yemek istiyordum diye bana bağırdı. İşte bu kadar saçma her şeye kızıp bağırıyor bıktım. Napıcam ben hâlde bıktım artık?