Annemi kaybettim ağlayamıyorum bile?

Canım benim başın sağ olsun demek istemiyorum en sevmediğim cümle çünkü. Allah mekanını cennet etsin inşallah çok rahattır orada. Ben şu an 21 yaşındayım 3 buçuk yıl oldu. İlk 1 sene çok kötüydüm lise sondayken okulumun hemen yakınındaydı mezarı sabahları okula gitmeden önce mezarlığa giderdim yoksa kendimi çok kötü hissederdim. Kabullenmem çok zor oldu. 1 sene sonra üniversiteye başladım başka bir şehirde o şekilde kendime gelebildim yavaş yavaş. Şu an tabiki daha iyiyim zaman herşeyin ilacı ama o boşluğu hiçbirşey doldurmuyor doldurmayacak da. Hiçbir zaman tam anlamıyla mutlu olamıyor insan kendi adıma konuşayım hayatımda hiçbirşey eskisi gibi olmayacak o günden sonra bunu çok iyi biliyorum. Her kötü üzücü bir olay yaşadığımda annem hayatta olsaydı hiçbirşeyi umursamazdım diyorum. Maalesef biz ölene kadar bizimle kalıcak bu yara inşallah az da olsa mutlu olabiliriz

çok teşekkür ederim, yanıt verdiğini yeni görebildim. olayın şokunu yeni yeni atlatıyorum, 1 ay geçti üzerinden, zaman geçtikçe içimdeki boşluk büyüyor gibi hissediyorum. tek temennim şehir dışında güzel bir üniversite kazanıp gitmek ve hayatımı biraz olsun değiştirmek benim de. umarım zaman her şeyin ilacı olur ve ileride mutlu bir hayat sürebiliriz.. tekrar teşekkür ederim, aynı şeyleri yaşamış birinden destek bulmak apayrı bir şey.