Annesini kaybeden varmı? Nasıl bir his? unutuluyomu ?

Annemi , yeni kaybettim ve bütün hücrelerinden hersaniye kanim çekiliyor kadar canım acıyor. anna candır Anna nefestir Anna aldığın solukutur. Anna sol yanindir. Asla ve asla unutulmaz eriyor gibiyim bana şaka yapılmış gibi (; her an çıkıp gelecek gibi çok acı rabime sığınıp sabır diyorum.
Annelerinizi her an arayın bir istekleri var mı sorun vasiyetleri var mı öğrenin. Eriyom günden güne hiç olmicegini düşünüyor gibi annama bu dünyadaki vasiyetini sormamak ne istediğini bilmemek hergin Annlarınızı arayın sevdiğini söyleyin.

Annem her şeyim, babamı kaybettim, bir babalar günü de sohbet açıldı ne alacaksınız diye, çiçek dedim. Klasik değil mi o ya, annene mi alıyosun sanki dediler. Babam vefat etti diyemedim, içim hep burkulur onun aslan bedenini öyle yatarken görünce, bana sarılan güçlü kollarının hareketsiz birer kemik olduklarını düşûnünce.

Annemi kaybedeli 8 sene oluyor. Daha 10 yaşındaydım. Kanserden öldü meleğim. Allah rahmet eylesin gözlerimin içine bakıp gülüşü hala gözümün önünde. Unutulmuyor tabii, anne kokusu. Ama gündelik işler arasında kaynayıp gidiyor yıllar sonra..

Annem cok sukur hayatta

Ama ruyalarimda bazen goruyorum sanki oanda hayat durmus gibi.geliyo

Dusunuyorum annemin.babamin yoklugunu kendimi.kimsesiz savunmasiz hissediyorum

kaybettim, unuttuğunu sanıyosun unutmuyosun aslında, kapanmayan yara, en kötüsü anne diyememek, sonra kendi kendine durduk yere anne demeye başlıyosun, hastalanınca nedense daha bir nüksediyor eksikliği.

dayımın oğlu 5.sınıfta annesini kaybetti şu anda 18 yaşında annesini bile anmıyo yanımızda içinde bişeyler var ama belli etmiyo unutulmuyo arkadasım anne unutulrmu hiç

bazen düşünüyorum ben de annem babam olmasa ne olurdu gibisinden. babamı unutabilirim belki ama annemi asla çok zor çok

annem'i herşeyden çok seviyorum ve inş hiç kaybetmem. tabi elbette bir gün kaybedicem ve o gün benim hayatımın en kötü günü olucak bunuda biliyorum..