İyilik yapıp salak yerine konulmak?

Onlarda anlamıyor işte... Tek tesellim, Cenab-ı Allah kimsenin yaptıgını yanına bırakmıyor, elbet onlarda bir gün benim yasadıgım duyguları baskaları tarafından yasayacaktır.

Ancak o zaman anlarlar.

İnsanları güvenmemeyi bırakalı cok oldu. Ben fazla iyi niyetli düsünüyorum. Etrafımda o kadar cok bencil insan var ki ben bir yardım istediğimde hasetlerinden dogru düzgün yapmıyorlar. Ben de sasırıp üzülüyorum, neden böyle yaptı diye?

Zaten benim dost diyebilecegim bir arkadasım yok ki... Onlar böyle yaptıkca kendimi soyutluyorum, uzaklasıyorum onlardan. Yeni tanıstıgım insanlara karsıda mesafeli olmaya calısıyorum. Onların da beni üzmesinden korktugum için galiba. Tabii cogu kisi bu davranıslarımı soguk ve itici olarak algılıyorlar. Buna da içten içe üzülüyorum çünkü ben onlara karsı kötü düsünmüyorum. Sevsem bile korkumdan belli edemiyorum, sımarmasınlar diye.

Ha bir de ben arada kendimi tam ifade edemediğim zamnalarda salakmısım gibi hissettirip dalga geciyorlar ki bunlar benden büyük kisiler.