Yemek yiyemiyorum uyuyamıyorum dengem bozuldu hiç iyi değilim duzelemeyecekmiyim?

Kendi halinde hayatında gülmeyi seven işinde gücünde biriydim. Sonra o geldi gelmez olsaydı. Hiç aklımda yokken hatta onu begenmiyorken aklıma soktu kendini. Aşık oldum. Ne olduk ne olmadik. Dengesiz hareketler bir iyi bir kötü. Bir gün gelir diğer gün kaçar. Gözumun önünde flortlesir görmezden gelirim. Öldüm artık ruhum curudu yoruldum. İki yıldır bu böyle. Koca İstanbul da bu geldi bana. Şimdi sevgilisi var sanırım ve mutlu herhalde. Hala gözü bende. Napmaya çalışıyor bence beni öldürmeye niyetli. Gormeyecem diyorum karşıma çıkıyor. Ben buna kötü napmis olabilirim de bana böyle davranıyorki. O mutlu oluyorda gülüyor eğleniyor da ben niye cenaze gibiyim. Eski hallerime nasıl donecem onu tanımadan önceki halime.