Köpeğimi çok özlüyorum. İlk defa bir varlığın yokluğuna karşı bu kadar derin duygular içindeyim. Sizde de oldu mu hiç?

Annesi tam 8 yavru, 8 i de erkek doğurmuştu. Doğduğu günden beri onu istedim ve yanıma almıştım. Eve gelirken nerede olursam olayim beni gördüğünde zıpkın gibi koşarak gelip kalçama sıçramaya çalışı, bacaklarımdan iki patisiyle de sarılırdı bırakmazdı, yürürdüm o da bacaklarımda gelirdi. Gözlerini üzerime üzerime dikişi... evden ayrılırken, yokuşbaşında bana arkamdan öyle masum masum bakışı...4.5 aylıktı, ölmeden önceki son gece yanına gidip gözlerine bakmıştım, o da öylece bakıyordu derinden, sevmiştim, gerçekten bacaklarıma sokulmuştu.. ve artık yok. Ben gerçekten onu çok özlüyorum.