Ailemle yaşamak artık çok zor geliyor. Ne yapmam gerekiyor?

Dün akşam iş çıkışı spora gittim ve eve dönüşte yolda annemle karşılaştım. Birbirimizi farkettik ama bana hiçbir şey söylemedi. Kafasını çevirdi gitti bende terliydim zaten direkt eve gittim. Markete filan gidiyordu herhalde. Evde benimle hiç konuşmuyor. Genel olarak ailemle iletişim halinde değilim.Özellikle annem. Sanki yabancı gibiyim evde. Kardeşim (19) işi gücü yok okumuyor. Tüm gün onlarla evde. Onlar biraz sohbet ediyor. Bana hiç sormuyorlar evde sınavın nasıl geçiyor vs. Dışarı çıkıp eve biraz geç kalsam anca babam arıyor. Nerdesin çabuk gel diye. Sadece yemekte aynı masada oturuyoruz. O arada bile kimse konuşmuyor. Bir şey sorsam cevap vermek istemiyorlar. Annemin suratı hep 5 karış. Bu yıllardır böyle. Boşver umusama diyorum kendi kendime. Ama istemeden de olsa içime atıyorum. Akşam biraz mutlu olsunlar diye ufak tefek bir şeyler götürüyorum eve. Teşekkür etmeyi bırak yüzüme bile bakmıyorlar. Kendimi çok kötü hissediyorum eve gidince. Elimden gelen her şeyi yaptım yıllarca. Dışarı çıkmak istesem izin vermiyorlar. Kendileri akrabalara bile gitmiyorlar.Çok anlatmam gereken var ama buraya sığmaz. Uzatmak istemiyorum daha fazla. Genel olarak durumum böyle.
Ailemle yaşamak artık çok zor geliyor. Ne yapmam gerekiyor?
Cevapla