29 yaşında işsiz ve bekar olarak hislerim normal mi?

metalasmis toplumun tuketim bireyleri arasinda ucretli kole olarak calismayan kisilerdensin dunyada 10 egitim almis 4 unden birisin... kuresel anlamda para denile degisim degeri artik hayatin olmazma olmazi.. o kagit parcasi olmadan mutluluk huzur veya herhangi ideal olmuyor. bir isletme veya sirkette calissanda seni tatmin etmeyen ucretin olsada seni mutlu etmiyor.. cunku ihtiyaclar ve tuketim pazarlama yontemiyle o kadar hayata sokulmuski hem dijital.. gorsel ve yazili olarak onlar olmadan mutlu olamiyor bireyler... evlilik gibi sosyal bir kuruma bile hayal edemiyor ya da etsede cekinceleri korkulari kaygilari oluyor cunku meta olan para yok... hayatinin ilersi icin tek guvence para.. bu olmayinca ileriye dair akilci ve gercek birsey onune koyamiyor.. bu senin sorunun degil bu metalasmis tuketim toplumunun kuresel sorunu... metropollerin icinde curutulen hayatlarimiz... ruhen olmus cesetleriyle dolasan yiginlar o yuzden kendimi toplu mezarlikta dolasiyor gibi hissediyorum...

herkesin derdi ayrı tabi anlayabiliyorum seni ama az da olsa umudunu kaybetmemelisin içinde bulunduğun durumdan çıkmak adına kendine uygun olan çöüzümü bumak için çaba sarf etmek gerekiyor... nitekim kimsenin hayatı 4/4 lük değil... sahip olduklarına durup bir bak bir daha düşün... hiç mi iyi bir şey yok hayatında