Bu "AH" olayına inanıyor musunuz ?

Onu tanıdığımda çok küçüktüm , 16-17 yaşlarındaydım .O ise 26-27 yaşlarındaydı . Ailemin asla onay vermediği bir ilişkiydi , ama benim ondan vazgeçmeyişimin sonunda ailem onaylamaktan başka bir çare bulamadılar .1 yıl çıktıktan sonra o ısrarla bu ilişkiyi evlilğe taşımak istedi , ben de o zamanları ünv. okuyordum . Onun baskılarına karşılık okulu bıraktım ve onunla nişanlandım . Annem ve babam ağlayarak vermişlerdi beni ona .Çünkü ailem benim okumamı istiyorlardı , evlilik akılların ucundan geçmemişti . Ama benim ısrarlarım sonucu kabul ettiler mecburen . Sonra biz nişanlı olmuştuk . Nişanlandığımda 18-19 yaşlarındaydım , o kadar saf ve çocuktum ki hiç ilerisini düşünmedim . Benim saf çocuksu duygularımı çok kullandı , karşımda ki yetişkin bir adamdı zaten , istediği gibi beni şekle sokabiliyordu . Onun baskılarıyla sonuç olarak ben bekaretimi buna verdim . Bekaretimi verdikten 6-7 ay sonra da ortada hiçbir şey yokken beni terketti . Üstelik bu benim nişanlımdı öyle aile arası bir nişanda değildi bu . Düğünlü dernekli en saf masum hallerimle nişanlanmıştım ben bununla . Çocukluğumu mahfetti ... Terkedildikten sonra ve bekaretimi kaybettiğim için ben o çocuk aklımla intihar ettim . Hastaneye kaldırdıklarında beni miğdemi yıkamak için geç kaldıklarını söylemişler . zehir tüm vücuduma yayılmıştı . Uyuşturucu krizine girmiş insanlar gibi , tüm vücudum geriliyor ve kasılıyordu , gerilmekten ve titremekten tüm damarlarım görünüyordu . Vücüdüm taş kesilmişti .Hastaneye gece 11 de kaldırıldım sabah 5 e kadar hiç aralıksız bu krizleri geçirdim . İşkence gibiydi o 7 saat , ölümden döndüm . Yaşamam aslında beklenilmiyordu ama ben kurtulmuştum . Sonra aileme her şeyi anlattım yani bekaretimi verdiğimi , ailem yani annem ve babam onun kapısına gitti hesap sordular . O ise ailemi hiç takmadı bile . Olayların üzerinden çok zaman geçti , ben onu unuttum . O şimdi evleniyor , asla içim sızlamıyor , ama hani o ah diye bir şey vardı ne oldu o aha ?! Çocukken kandırılmıştım ben , Çocukluğum mahvolmuştu peki benim o ahıma ne oldu ? Hani her can yakan canının yanacağı günü beklesin diye bir söz vardı , ne oldu o söze ?!