Öleceğinizi bile bile bir başkasının hayatını kurtarmaya çalışır mıydınız?

evet hiç sevmediğim huyum nefret bile ediyorum o an kendimden.

benimki istem dışı :/

Anlık bir olay bu o an ne yapacağımı bilemem tabii. Karşıdaki çok zor durumdaysa düşünmeden kurtarmaya çalışabilirim.

Başladığım işi yarım bırakmam.

İş deyince sadece mesai anlamak nasıl bir mental problem acaba?

Ben de o ana göre değişir dedim net cevap vermedim. Eminsen böyle bir soruyu neden soruyorsun?

Nedir psikolojimiz?

Bakıp kalamam birşeyler yapmam lazım o an. Diğer türlü vicdan azabından ölürüm

Öyle biri değilim

eger o kişiy i dediğim gibi kendimi kurtarmaya odaklamışsam hiç pişmanlık duymam (sewap işleyerek ölmüş olurum en kötü) :)

yok düşünmem

aklıma dahi gelmez çünkü orada amaç bir kişinin canını kurtarmak sewap kazanmak degil

aynn

İnşallah kimse kalmaz. Tutki kaldım kim olduğu umrumda bile değil her türlü taktiği denerim.

Teşekkür ederim abi

Sen kurtarır mısın peki?

En yakınımı kurtarmam ben. Kim olursa olsun. Çünkü en yakınlarımız bize en çok acıyı yaşatmıştır.

Anne, baba, kardeşler.

Evet öyle. Keşke beni dünyaya getirmeselerdi dediğin an oldu mu senin? Belli ki olmamış.

He işte ben intihar eden kişiyi çok iyi anlarım. O yüzden onu en acı olayları anlatıp intihardan vazgeçirmeye çalışırım çünkü ben de denedim. Zaten Allah ölmemizi isteseydi alırdı bizi diyorum ama keşke alsa diye de dua ediyorum.

Yok ben 7 yaşından beri bu düşüncedeyim o yüzden sıkıntı yok. İstediğini düşünebilirsin iyi geceler size.

Hakaret ettin demiyorum senden 3 yaş küçüğüm sadece bu konuda takıntılıyım o yüzden diyorum istediğini düşünebilirsin diye.

O da var bir de aile konusu takıntı. Neyse iyi geceler.

Kilit derken?

Aynen öyle. Boşverelim neyse gerçi bana düşmanlık yapana yardım ettiğimden ayrım etmem diyim konu kapansın.

Peki kapansın.

Ona maalesef edemem zaten. Ama deniz ve trende ölmeme ihtimalim var. Bu ihtimalle hareket ederim.

Denizi bilmem de treni ben öyle düşünmüyorum😂 ölmek vicdan azabıyla bir ömür yaşamaktan daha iyi. Ben o şekilde yaşayamam. Her gün psikolojik destek almak zorunda kalırım. Empati yapıp kendini yardıma ihtiyacı olanın yerine koyduğun zaman, kurtarabilme ihtimali varken insanların durumuna kayıtsız kalması, feci bir şey olsa gerek. Tüm olasılıkları hiçe sayıp beyinde olacakları netleştirmek çok bencil ve çirkin bir hareket bence. Hayat bu kadar duyarsız olacağımız bir yer değil.

Tabii o zaman nasıl davranacağımı şimdi tam olarak kestiremem ama farklı olacağını zannetmiyorum. Ben hiç denizde boğulmak üzereyken onu kurtarmak için arkasından atlayanın öldüğünü duymadım. Bu gibi durumlarda iyi bir yüzücü isen yardım ediyorsun zaten. Bak mesala bir haber vardı, bilmem kaçıncı kattan düşen bebeği tutan adam. Kolu kırılmıştı galiba ama bebek kurtuldu. Orada öylece durup bebeğin yere çakılmasını da izleyebilirdi. Ya da o esnada oradan uzaklaşıp üç maymunu oynayabilirdi. Ne alaka diyebilirsin. Sen öyle düşünsen de , ben hala güvenebileceğimiz koca yürekli insanların varlığına inanıyorum😂 Ben onlardan değilimdir belki ama canını hiçe saymayı bu kadar ütopik algılama. Bunu yapan insanlar ve çünkü.

*var

Tabiki çekilirdi , ben de çekilirdim. Aklı olan her insan gibi. Ben ölme ihtimalini göze almaktan bahsediyorum sen ölüme gitmekten. Kendinle aynı kalıpta ve yapıda bir insanı tutmaya kalkarsan tabiki onunla birlikte zarar görürsün. Burada ihtimal diye bir olay yok.

Ya sen de haklısın ama bazı insanlar var, gerçekten böyle anlarda vicdanları her şeyin önüne geçiyor. Hayatlarının, ideallerinin, aklının vs. Ben atarım kendimi kesin, hiçbir şey düşünmem demiyorum. Yaşamadığımız için bilemeyiz ama kurtarma düşüncesi daha yakın geliyor.

Amin 😊☺

Aynen

Mantık devreye girerse hiç kurtarmam. Duygu ve merhamet açısından onlara dayanamam sadece.

Kazaysa kurtarırım ama kendini öldürecekse ve bu durumda ben öleceksem kurtarmam ki annem en sevdiğim insan ama oğlumu daha çok seviyorum yaşamam lazım

İntihar kişinin kendi seçimi saygı duyarım