Namaz kilarken huzursuzluk?

izliyorum onlari ztn
yinede tesekür ederim

yapamiyorum artik gercekten sabrimin son damlarina ulastim sanirim

öyle de düsünmeye basliyorum ama ancak yasiyan bilir, savasiyorum, ztn bütün hayatim hep bir savasti ama artik sonlarina ulasmis gibi hissediyorum cünkü kendimi ayakta gercekten zor tutuyorum. Allah a signiyorum ama da demek istemiyorum ama bilmiyorum... yani aslinda kelimeler de bos

*calisiyorum

Şu an bir dershanede ögretmen olarak calisiyorum hem parami kazanmak hem de bir amaca baglanmak icin, yazdan sonra tekrar okumaya baslamak istiyorum bunun icin üniversiteleri arastiriyorum, arkkadaslarimla disarda vakit gecirmeye calisiyorum ama Şu an hepsi uzakta o yüzden kimsem pek yok, kitap okuyorum, müzik dinliyorum, namaz kiliyorum, yaza kadar sabredip sonra tekrar okuluma dört elle tutunmak istiyorum, allah a dua ediyorum karsima hayirli temiz kapli birini cikar diye, sabretmeye calisiyorum, herseyi deniyorum ve cabaliyorum ama bazi anlarda cok kötülesiyorum ve gitmek istiyorum o anlarda...

tesekür ederim yorumlarin icin

insallah
sagol

korkuyorum cok, Şu an mesela daha aksam namazi kilmadim, neden böyle oldu bilmiyorum

öyle bilmiyorum, artik yasamak istiyorum, kücüklügümden beri yüzüm gülmedi, sabir sabir ama artik son damlasindayim, namaza basladim Allah a sigindim, ama "ama" demek istiyorum ama gercekten nereye kadar bilmiyorum

ben 14 yasindayken az kalsin tecavüze, 16/18/19 yasinda tacizlere ugramis birisiyim, ben 9 yasinda annesi tarafindan atilmak istenilen bir kiz cocugum, ben bir zamanlar alkolik babanin bir kiziyim, ben yanliz bir kizim, ben bir zamanlar 35 kiloya düsmüs bir kiz cocuk ve ayaga kalkmis birisiyim, ve her zaman sag kolumla sol kolumu tutup kendimi kaldirdim, arkadaslarimin gercek yüzlerini gördüm,... üniversitemi birakktim,... sonra 4 ay evel kalbime vurdu, stres e tepki veriyor kalbim hemen hizli atiyor, titriyorum, sonra kendime yabancilasmaya basladim, aynaya baktigimda kendimi taniyamiyorum. simdi söyle ben daha ne kadarina dayanabilicem?

*camdan atinilmak istenen cünkü annemin agir depresyonlari ve o kötü hastaneye gittiginde ki kötü anilarim

evt degil. ve piskolugum 0 faydasi oldu cünkü travmalarima yönelik calismiyor. yurtdisinda yasiyorum ve buradaki hic iyi piskolog yok. aslinda insanin hersey kendi elinde ama artik kendimi iyilestiremiyorum, kendi yaralarimi kendim saramiyorum, ben biliyordum zaten bir sefer düsersem agir düserim ve kimse kaldiramaz beni

evt ama öyle bir el asla olmicak, cünkü bana anca pislik herifler denk gelir, acik sacik gezmem erkeklerin yüzlerine dahi bakmam ama yinede beni pisliklikler hep buldu ve birakmadi. demek ki ben degersiz birisiyim, artik buna inaniyorum

bilmiyorum gercekten kelimeler bos gelmeye basliyor
seninle ilgisi yok
tesekür ederim
ama ben artik neye inancagima bilmiyorum

insallah dedigin gibi olur
Sagol sende Allah a emanet ol

bilmiyorum cok korkmaya basladim, icimde Şu an cok korku var

özel bir dua var mi bunun icin? cünkü bu aralar sürekli sureleri de unutuyorum veya karistiriyorum

2 haftayi gecti sanirim, bir arkadasimin sözleri gözümü acti ve gercekleri gördüm öyle diyim