Cansiz varliklara esyalara canı var gibi davranan var mi?

Sen bensin yemin ediyorum ya çöpe Bişi atarken etrafına mendil sarıp atıyorum etrafındaki pisliklere değip tiksinmesin diye Bi eşya aldığımızda birini bana ötekini de başka birine vereceğim zaman kendime seçmediğim eşya üzüldü mü acaba diye düşünüyorum veda edeceğim zaman odada kimse yokken sarılıp öptüğümü üzülmemesini onun da çok güzel olduğunu söylediğimi hatırlıyorum. Herhangi Bi eşya Bi yere sıkıştığında kolu bacağı sıkışmış gibi hissediyorum hemen kurtarıyorum çorapları eşlerken aynı eşleriyle eleştiriyorum birbirlerinden ayrı kalıp özlemesinler diye 😭😭 psikolojik bir neden bulamadım internette ama sanırım bize kimsenin göstermediği empatiyi biz kendimiz eşyalara yansıtıyoruz cansız varlıkları böyle önemsememiz içten içe ne kadar kendimizi dışarı yansıtamamız yalnız olmamız o varlıklara farkında olmasak da kendi benliğimizi aktarıp sahip çıkmamıza ve önemsememize neden oluyor. Farkettiysen cansız varlıklar konuşamaz Bi nevi seslerini duyuramadıkları için bu kadar empati kuruyoruz farketmeden kendimizi onların yerine koyuyoruz çünkü hiçbir insan kendini onların yerine koymadan cansız varlıkları bu kadar önemsemez. Benim psikolojim bu olduğu için belki böyle düşünüyorum senin farklı Bi nedenlerin olabilir ama fikrimce genel olarak nedeni bu diyorum