Ben bu hayata dışlanmak için mi gönderilmişim?

Yaşamadığın için anlayamazsın.
Benden kaynaklı öyle mi? :))
İlk okulda da çok düşünürdüm zaten kafaya aşırı takardım daha o yaşta arkadaşım olsa diye.. Benden kaynaklı olduğunu düşünmek bir kaçış sadece. Zorladığım filan yok kendimi çünkü.
Tekrar söyleyeyim hiç bir zaman dışlanmadığım ve bastıra bastıra dediğin gibi hep çok sevildiğin için beni anlayamazsın, anlayamayacaksın da. Olabilir anlaman da gerekmez. Sağol cevabın için yine de

Bak seni kırmak icin ya da elestirmek icin soylemedim, sadece kafan ne kdr rahat olursa bu işler o kdr iyi oluyor.
Sanırm en son anasinifindayken arkadasim yok diye agladm ve inan bana en cok olmasi gereken dönemde yoktu, mahallede falan da yoktu. Erkek kardesimle yas farkimiz azdı, birlikte oynardik. Sonra oluverdi işte, lisede yurtta falan derken bir baktim cok. İnan bana nerde çokluk orda bokluk diye bir cumle var ya, dogrudur. Bir senedir evdeyim ve sinava hazirlaniyorum görüştüğüm tek bir insan yok, tum arkadaslarm baska sehirlerde ve eksikligini hissetmiyorum. Hatta bu bana huzur veriyor, bence yalnizligin tadini cikar.
İnsallah karsina guzel insanlar cikar ve iyi dostlr edinirsin,
Belki biz bile arkadas oluruz bilmiyorum ikimiz de gizliden yazdik ama :)
Tekrar kusura bakma kirmak istemedim sanirim empati kurmadan basitce yorumladim :)