Bu dünya ya sadece imtihan olarak mı geldim?

Babam 2017 de temeli Türkiye ye döndü ama bu yaşıma kadar hep alkolikti yani hayatı bize zehir etmişti.. Anlatsam belki kaç tane kitap çıkar ama onu affetim yıllar önce çünkü Allah affedici iken sen kimsin dedim kendi kendime ama böyle bir geçmiş asla 👎 görmedim 🙈 yok yani kabus gibiydi yaşadıklarımız aile içinde sonra abim evden gitmek için alman bir kızla oldu evlendi çocukları dahi oldu sonra abimin psikolojisi bozuldu ama şu an manyak 😈 bir kişiliğe sahip kendisi.. Bende evden gittim 1 sene sonra teşhisim konuldu hastalandım 15 sene tedavi oldum.. Sevildiğimi sanıpta bunlar olurken birde aşk hayatıma zaman ayırdım ama halim vaktim beterdi oda bunu biliyordu vs sonra onu severken Tarkan’a bağlandım tüm enerjim mutluluğum onun sayesinde yerine geldi onu sevmek bana kendimi hep özel ve iyi hissettirdi ama sevdiğim i mahallede görünce hep bir utke kalıyordu kalbimde ve belki oluruz ümidi ile hep savaştım o evden hiç çıkmadım direttim hala aynı evdeyim orada sonra emek verdim kendimden ödün verdim ama onu yama olarak hiç görmedim hep ayaklarımın üstünde durmaya çalıştım böylece erkek gibi oldum ama aslında gerçekte çok hassas kırılgan 99% kız gibiyim feminenlik 99% var bende diğer kızlar gibi değilim yani hakaretlerim davranışlarım çok entel kibarım ve nazik yani babam dan dolayı uzun yıllar sessiz 🤐 ve utangaçtım ama şimdi ise baya cool bir kişiliğim var yani baya bir aştım kendimi vs ama babam dediğim gibi haberi yok ona belli etmiyorum ama hayatımı elimden aldı ama söylediğine göre hiç suçu yokmuş bir şey yapmamış ama dediğim gibi anlatsam ağlarsınız o derece yani ama sevdiğim de ait olamadı bana sevgimize de sahip çıkmadı.. başkaları olacak gibi oluyor oldu olurdu ama kalbim içten içe ya sevdiğinle olursa dedim hep ama şu an aşka olan inancımı kaybettim 😠 tamamen 💯 duygularım yok oldu. Ona karşı hiç bir duygu kalmadı. şu an kendime 🧘🏻‍♀️ odaklandım spor yapıyorum, diyetim baya başarılı 😤 gidiyor ve kendi kendime sevdiklerime iyi gelmeye çalışıyorum onlara zaman ayırıyorum ve sevdiklerim için yaşıyorum yani kısaca hayallerim buz 🧊 oldu..

koca bir 37 yıl hiçlik duygusu yaşadım bundan sonra mutlu olsam ne olur diyorum ama pes de etmiyorum ama ne için savaştığımı hala çözmüş değilim?

bu dünyaya sadece imtihan olarak mı geldim?