Üniversiteye başlayalı 3 ay bitiyor ve hala :( ?

beni şu an en çok anlayabilen sen oldun :) ben yalnız olmaktan aslında hiç sıkılmam , yalnız daha rahatım ama o ders boşluklarında olmuyor işte. 3 saat boş vaktin var ve arkadaşım diyeceğin biri yok. kütüphaneye gidiyorsun ya da kantinde oturup kitap falan okuyorsun ama belli bir süreden sonra sıkıyor yaa feci bunaltı geliyor ruhuma. etrafıma bakıyorum herkes gülüp eğlenirken ben tek :/

ben 15 gün önce iyi sandığım bir grupla arkadaş olmuştum ama sebepsiz yere bana tavır yapıp birbirlerini doldurduklarından beri kimseye de yaklaşmak istemiyorum artık :( umarım senin gibi birgün gerçekten dostluk kavramının değerini bilecek kişilerle karşılaşırım :) çok teşekkürler yorumun için :)

15 gün önce küstüm diyecektim pardon. 1 buçuk ay her şey iyi giderken sebepsiz yere bitti arkadaşlığımız

Duygularına tercüman olmuş olabilmek sevindirdi :)
Sakın sıkma canını üzülme, zamanla sen de denk gelirsin:)

inşaAllah , sağol :)

Ya beni anlatmışsınız ikiniz de :)) o ders boşlukları ne kötüdür... Yalnızlığı en çok o zaman hissediyor insan 😒

yaa bırakmasaydın keşke , açıktan başka oku ama böyle de devam et. ne olursa olsun üniversiteyi bırakmana değmez.
ve benim de öyle 4lü grubum vardı şu an ben de tekim ama ders boşluklarındaki zamanlar dışında takmıyorum ama boş derslerde yalnız kalmak çok kötü :/
neyse hakkımızda hayırlısı ama işe girsekte böyle şeylerle çok karşılaşacaz :/ hayat böyle

Bilmiyorum ya kaç aydır derslere gitmiyorum bırakıcam gibi... Hayırlısı bu belki de :) var yaa yorumlarını okudum kendime çok benzettim seni :)) çok iyi anlıyorum... Üniversitenin ilk 2-3 ayı arkadaşlık konusunda çok şanslı olduğumu düşünmüştüm fakat sonradan öyle olmadığını gördüm. 1 tane baya yakın olduğum bir arkadaşım oldu hâlâ da görüşmesek bile mesajlaşırız arada hâl hatır sorarız. Onun dışında işte hemen bir 4lü grubumuz olmuştu. Şaşırmıştım hatta nasıl bu kadar çabuk kaynaştık diye. Meğer hata çabuk kaynaşmaktaymış... bir grubum var diye zaten diğer arkadaşlıklarımı pek önemsemedim sadece merhabalaştığım kişiler vardı. Neyse ufak bir nedenden dolayı grup dağıldı ve diğer 2 kişi baya mesafeli davranmaya başladılar başkalarıyla takıldılar. Biz de 2 kişi kaldık ama o arkadaşım da pek derslere girmemeye başladı ben yine tek kaldım. Senin de dediğin gibi herkesin bir grubu olduğundan hiç bir gruba da dahil olmaya cesaret edemedim. Herkesten soğudum, kendime güvenim kalmadı.

Tek kalmaya başladım. En çok da boş derslerde hissettim bu durumun kötülüğünü. 3-4 saat yalnız kalmıştım. Herkes birbiriyle takılırken ben sap gibi kütüphanede oturmuştum. Çok koymuştu. O günden beri soğudum üniversiteden.

o 3-4 saatlik yalnızlığı ben sanırım uzun süre yaşayacam, haklısın çok koyuyor insana , üniversiteden soğuyorsun diyorsun o kadar gelmek istediğim yer bura mıydı yani diye ama ne olursa olsun onlar yüzünden pes etmek istemiyorum, keşke devamsızlık yapmasaydın ama hiçbir şey için geç değil, bölüm değiştirebilirsin belki, ben ygs-lys den bıkmamış olsaydım tekrar sınava girer bölüm değiştirirdim bunlardan kurtulmak için ama işte bıktım yaa 2-3 kere girdim o da ayrı bir dert üniversite de ayrı bir dert, Allah hakkımızda hayırlısını nasip etsin inşaAllah , insanları anlamak çok zor
ama ben Allaha bırakıyorum her şeyi. hiçbir şey yokken bana sırt çevirenleri. emin ol onlar da birgün yalnız kalacaklar. çünkü arkadaşlıkları yalan ve yalan olan bir şey uzun süremez :)

Haklısın.. Seninki hangi bölüm?