Herkes mi vefasız arkadaş, bu dünyada ciddiye alınmak için whatsapp'ın mı olması lazım?

Neydi dostluk? Mutlu anlar mıydı, o ağlarken gülmek miydi? Size göre dostluk neydi bilmiyorum ama bana göre dostluk her şeydi. O ağlarken gülmemekti, onunla mutlu olup onunla mutsuz olmaktı. Onun derdini saatlerce dinleyip kafa yormaktı. Onunla çaresiz olup onunla umut etmekti. Okul varken canım cicim diyip okuldan sonra “hadi canım eyvallah” demek değildi. Hayat neyi gösterirse göstersin omuz omuza olmaktı. Ne olursa olsun ona sığınmaktı. Bencilliği yok sayıp onlar için yaşamaktı. Hayatta insan bence bir ailesi bir de dostları için var olurdu. Bazen dostlar aileden bile daha yakın olur, her soruna çözüm üretmeye çalışırdı. Hayat o kadar garipki, bazen o dost sana o kadar uzak oluyorki, o kadar yalnızlık peşinde koştuğunu anlıyorsunki, ve karşındakinin o kadar umrunda olmuyorki… Konuşayım diyorsun sonra düşünüyorsun böyle olan bir insana ne anlatabilirsin? Senin gibi hissetmekten kilometrelerce uzak olan bir insana anlatabilir misin canının ne kadar yandığını? Her kahkahasında daha da dibe battığını anlatabilir misiniz? Anlatamazsınız. Sizinle aynı düşünmeyen insanla buluşmak zor belki, ama sizin gibi hissetmeyen insanla buluşmak inanın bana İMKANSIZ. İnsanlara nefret, kin barındırmıyorum. Ama insanlara barındırdığımın öfkenin haddi hesabı yok. Sabır dediğim her an bir bakış, bir inadına atılan adım o öfkeyi daha çok körüklüyor. Yapmayın. Geçmiş sizin için bu kadar önemsiz, bu kadar unutulmaya yüz tutacak kadar basit olmasın. Hayatınızdaki insanları sırf mutluluk uğruna heba etmeyin. Cesaretiniz varsa mutsuzluğada göğüs gerin… Yapabilir misiniz? Basit mi kahkaha atmak kadar? Mümkün mü? Öfkelendirmek bir harekete bakıyor, delirtmek sadece bir kıvılcıma. Peki mutlu etmek? Mutlu olmak, ve mutlu etmek o kadar farklı şeyler ki. Birini tercih ettiğiniz anda diğerine sırtınızı dönüyorsunuz. Ama şunu unutmayın, o sırtınızı döndüğünüz hissi siz de yaşayacaksınız. Yaşattığınız her his, gün gelir sizi bulur bunu unutmayın. Kin, nefret, bencillik şu hayattaki en kolay şeyler. Siz zor olun, zoru tercih edin, bunun için çabalayın. İnanın bana çok zor değil.

Arkadaş buluşmaları aslında "gerçekte" arkadaşlarının kim olduğunu gösterir. Ben zaman içinde bağımı tamamen kopardığım kişiler oldu sırf bu yüzden. Bence siz de tamamen bağ koparmak olmasa da bu durumu unutmayın ki yeri gelirse kırgınlığınızı belirtirsiniz... Whatsapp olayı da çok komik ve acı; yiğenlerimin kafası telefondan kalkmıyor whatsapp ve fb messenger ile uğraşmaktan; acı malesef bu toplumun geldiği nokta.
Seni aramalıydılar...