Ailem beni hayattan sogutuyor?

Ailem bni hayattan kopariyor. Annem ve Babam surekli bana kufur ediyor ve surekli beni baskalariyla kiyasliyorlar. Artik biktim babamin bana ettigi igrenc kufurlerden annemin bana ettigi igrenc kufurlerden. Yedigim ictigimi lokmalari sayiyorlar kendi evimde artik yemek icmek istemiyorum. 20 yasindayim calisiyorum ailem beni okutmadi universite kazandigim halde. Yurtdisinda yasiyoruz aldigim maas 1000euro fazla bisey degil ve aileme veriyorum hepsini elimde cebimde bisey kalmiyor arkadaslarla cikip kahve icicek param kalmiyo ama olmuyo benden hep daha fazlasini bekliyorlar evde calisan tek insan benim ve gucum bukdr yetiyor diyincede basliyorlar bana hakaret ve cok igrnc kufurler ediyor bu evde yasiyorsan yiyorsan iciyorsan daha fazla getirceksin diye. Artik dayanamiyorum benim zoruma giden babamin erkek adam olduguna ragmen bana igrenc kufurler etmesine. Ailemede cok duskun bir insanim 3 kardesiz en merhametli olani benim. Surekli ev isleri hersey ben yapiyorum evde köle gibiyim. Ailem 1 gun olsun bana sarilmamis sevgi göstermemis insanlarlar. 1 gun nasilsin kizim diye sormamislar. Bazen cevremdeki insanlarin aileleriyle olan ilskileri göruyorum cok kötu oluyorum neden benim ailem böyle diye. Allaha dualar ediyorum bazen canimi alsin diye cunku artik cok bunaldim dayanamiyorum yasamayan bilmez bu durumu. Aile sevgisi görmemis bir insan baskalarindanda sevgi görmez diye cok mutsuzum napmam lazim.