Yaratıcı Hikaye Konuları Nelerdir? Hikaye Örnekleri Verir Misiniz?

gece 4.. telefon calıyo.. önce ruya zannediyorum. ikinci ücüncü calıştan sonra kendime gelip telefona uzanıyorum. tanımadığım bi numara.. açıyorum merakla. tanıdık bi ses birazda telaşlı. "intihar etmeye kalktı. hastanedeyiz şimdi, durumu ağır" diyo. şaka olabiliceğini dusunuyorum once ama heryer zifiri karanlık ve ses o kadar inandırıcı ki, arkadaşlarımdan biri boyle bi şaka yapmaya cesaret edemezler bana. zira çokta arkadasım yok ya, neyse..

kalkıp elimden geldigince hızla giyinmeye başlıyorum. kafamda o kadar çok soru varki; ama çoğunun içinde "neden" var.. tam kapıdan çıkıcam aklıma hastaneye neyle gidiceğim geliyo. son borçları kapatmak için mecburen satmıştım 3 hafta önce arabayı. buraya geldiğim arabayı almak geliyo bi anda aklıma ama alırsam bir daha görüşmem gerekecek, tek geceyle kalmıcak. taksiyle de burdan 60 kagıt yazıcak ama neyse artık fazla mesai yapıcaz bir iki gün, değmez mi ona diyorum kendi kendime, değmez mi yaşadığımız onca şeye..

o saatte taksi bile bulmak zor ama şansıma ana yola doğru 500 metre filan yurudukten sonra bi taksi goruyorum, hemen kaldırıyorum elimi zaten kimse yok etrafta direk duruyo onumde. yolculuk normalden kısa olucak, yollar bomboş.. keşke o nefret ettiğim trafik olsa diye geçiriyorum içimden çünkü ne kadar uzun surerse o kadar geç gorurum onu o halde, o kadar kolay hazırlarım kendimi ona, nede olsa ne zamandır gormuyorum onu.. gerçekten ne zaman gördüm onu en son? 1 ay, 2 ay? tam 3 bucuk ayın geçtiğini farkediyorum taksinin soğuk camına yaslarken kafamı. camın soguklugundan mı yoksa onu son gordugum an aklıma geldiği için mi bilmiyorum ama ürperiyorum bi anda. o son kez opusumu, son kez gozlerinin içine bakışımı.. otobus duragındaydık en son, tabi ikimizde bilmiyoruz bunun bi son oldugunu, kim bilir gelecekle ilgili neler gaçiyo aklımızdan ikimizinde. ben aksi adamımdır, oyle pek kurmam hayal filan ama en çok ona kurdum ben geleceğimi, en çok ona açtım kendimi.. pekte iyi olmayan matematiğimle ufak bi hesap yapıyorum ne kadar surdugunu. hersey basladıgından o otobus duragına yaklaşık 2 yıl geçmiş. tabi bende 2 yıl değil, 2 yıl 3 bucuk ay.. hiç bitmedin ki bende, hep bi umut vardı içimde. yemeğimi yerken, gece yastığıma kafamı koyarken ya da yeni bişey gorup paylaşmak istediğimde hep ordaydın sen. diğerlerinden farklıydı, garipti bendeki yerin hep. tıpkı başlangıcımız gibi garip.. heralde batak masası bi ilişkinin başlangıcı için en garip yerdir. bi kagıtlara bakıyodum bi sana.. bunlar geçerken aklımdan duruyoruz hastanenin önünde. sanki iki dakikada gelmişiz gibi hissediyorum bi an. daha hazır değilimki, sana, seni görmeye, yeniden o gozlerin bana baktığına şahit olmaya.. ama taksimetre yolun baya uzun surdugunu kanıtlarcasına bakıyor uzaktan uzaktan. 78 lira. ayın sonuna daha 10 gun olmasına ragmen son 100lüğümü uzatıyorum taksiciye. heralde su anda ki tek avuntum taksicinin 75 lira alması, adamın bozuklugunun olmamasına minnettarım.


Örnek hikaye konuları
ve
hikaye konusu
olarak bunları önerebilirim. :)

"Sayfa 34'ü açın."
Yavaşça felsefe kitabının sayfalarını çevirirken, bir dersin daha ne kadar sıkıcı olduğunu düşünüyordu Alev. Bunak öğretmenlerin kırk dakika içerisinde yaptığı tek şeyin iki saniyede bir öksürerek kitap okumak olması can sıkıcıydı. Uyumak istiyordu fakat felsefe öğretmenin başına dikileceğini, ona zorla pasaj okutacağını biliyordu. Lavaboya gitmek için izin isterse, belki beş dakikasını orada geçirip dersi kaytarabilirdi.
"Hocam?" Elini kaldırıp yaşlı kadına seslendiğinde, öğretmen hızla ona döndü. Anlamıyordu. Her hareketi yavaş olan kadın, biri ona seslendiğinde nasıl bu kadar hızlı hareket ettiğini anlamıyordu. Yapmacık bir şekilde gülümsedi;
"Yüzümü yıkamaya gidebilir miyim?" Kadın uzun süre baygın bir şekilde öylece bakmış, hiçbir şey dememişti. Kızacağını tahmin edip kafasını kitaba çevirecekti ki, başını salladığında derin bir nefes aldı. Madem izin verecekti, neden öyle bakmıştı? Sorgulamayı bırakıp hızlıca ayağa kalktı ve sınıfın ona iğneleyici bakışlar eşliğinde hızla kendisini dışarı attı.
Kendi kendine söylenirken, lavaboya doğru ilerlemeye başlamıştı. Dersten kaynatmak için yavaş yürüyor, bilerek en uzak lavaboya gidiyordu. Koridorun sonundaki lavaboya girip, kapıyı kapattı. Etrafına baktı ve boş olduğunu görünce rahat bir nefes aldı. Kalabalık ortamları sevmiyordu. Kalabalık ortamlarda kendini çok yalnız hissediyordu. Kendisiyle baş başa kalmanın güzel yanlarından diğeri ise, aynaya bakıp kendiyle konuşabilmesiydi. Aynanın karşısına geçti, uykusuz görünüyordu. Normal bir insan olamamak bazen onu çok yoruyordu.
~Tamamen tesadüfen keşfettiği ve işine bir hayli yarayan doğaüstü bir yeteneğe sahipti;Zamanı geri alabiliyordu.~

Zamanı geri alma işi bazen onu yorsa da, sonucu bur yorgunluğunu üstünden atıyordu. Bunu birine söylerse güleceklerini, şizofren olduğunu düşüneceklerdi. Bu yüzden içine kapanıktı Alev. Doğuştan olan fakat kullanmayı yeni öğrendiği bu yetenek, akıl alır gibi değildi.

iniyorum taksiden, kalbim o kadar hızlı ki.. resepsiyona gidiyorum kalbim kadar hızlı olmayan temkinli adımlarla. adını soyluyorum onun, ilk soyleyişimde o kadar garip geliyoki onun adını tekrar soylemek adeta fısıltı gibi çıkıyo azımdan. haliyle resepsiyondaki orta yaşlı kadın anlamıyor tekrar soylemem gerektiğini farkediyorum. bi daha soyluyorum bu kez biraz daha kendimden emin. yine çok garip geliyo adı, sanki artık bi yabancıymış gibi..

2 kat 216 numaralı odaya almışlar yarım saat önce, yoğun bakımdan çıkmış olmasına sevinmelimiyim bilemiyorum. dizlerim titreye titreye başlıyorum merdivenlerden çıkmaya. sanki ateşim var gibi terliyorum ama biliyorum buz gibiyim, hatta belkide benzetmenin otesinden gercekten buz gibiyim.. geliyorum odanın kapısına, kapı kapalı. içerde nası bi tabloyla karşılaşacağımı bilmiyorum, kimler var, beni görmek istiyolarmı, en onemlisi o nasıl?

elimi kapının koluna atıyorum, diğer elimi agzıma goturup agzımdan nefes veriyorum elime dogru. zaten 3 biranın kokusu geçmiştir şimdiye diye dusunuyorum kokuyu alamayınca ve bu gecelik az içtiğim için şanslı sayıyorum kendmi. eger bu gecede eskisi gibi içmiş olsaydım.. neyse telaştan aklımda o kadar çok şey varki, hepsini boşaltmaya çalısıyorum. kafamın tertemiz olması lazım onun yanında, derin bir nefes alıyorum ve kapının kolunu yavaşça asağı indiriyorum..

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

hikayeninde nerden çıktığını sorarsanız oyle aklıma geldi bi anda belki de yaşandı bilmiyorum.. hikayenin devamı var aklımda ama başını yazıp fikirleri almak istedim once. umarım beğenilmiştir başı.. cevabım sıgmadı ıkı ayrı yorum olarak yazdım...belkı sanada faydası olabılır

1) Aşk üçgenini herkes duymuştur. Peki aşk beşgeni de ne oluyor? Bir kız 4 erkek arasında kalırsa ne olur?
Beşgenin bir kenarı eksilse, geriye ne kalır? Aşk gerçekten sandığın şey mi? Sevginin düzeltemediği neler var?
Bu soruların cevabı karanlıkta saklı. Bunu öğrenmek için karanlığın içine girer miydin?
Bu açıklamaya göre bir hikaye oluşturabilirsiniz
2) Eğer kankanın erkek arkadaşı özel okulunda öldürülse ve polis bunu umursamasa suçu çözmek bizim üçlüye kalır. Fakat özel bir erkek lisesinde Üç kızın fark edilme olasılığı ne? Özellikle de işin içine aşk girerse.
3) Bir zamanlar ben de masumdum. Annemin küçük Zack'iydim. Ama daha 10 yaşında bir cinayete bulaştım. Bunun sonucu yüzümdeki dikiş izi oldu. 10 yaşından bugüne katil olmaya alıştım. Peki bunun sonu nerede? Sevgi bunu düzeltir mi?
Yardımcı olabildiysem ne mutlu bana 😊

ölümcül bir hastalığı olan bir kız var. Hastanede kalıyor. onunla aynı katta kalan bir oğlan var ve bu oğlanında ölümcül bir hatalığı var. aralarındaki aşk anlatılabilir veya bir kız bir gün gördüğü rüyanın içinde hapsolması ve buradan kurtulmaya çalışırken aşık olması. burasi bir takım rüyalar diyarı gibi bir yer.