Geçenlerde bende ailemle bu konu hakkinda baya bir tartiştim bu sene universiteyi kazanamadim. 240 puan yaptim. Hiç bir tane bile kitap açmamistim. Kazanamadigimi ögrenince gercekten hayallerim yıkıldı ve aileme karşi yerin dibine girdim. Ben herşeyi içime atan biriyim. 4-5 gün sonra kendime geldim ve hayatıma devam ettim ama ailem bana geçenlerde ' Sen üniversiteyi kazanmadigina üzülmedin bile, biz senden daha çok üzüldük' dediler. Aslinda bilmiyorlardi ki nasil kahrolduğumu. Daha ilk senemde sanki bir daha universiteye girme hakkim kalmamiş gibi davraniyorlar bana. Dershaneye gidicem dedim 'Ne durumlari olmayanlar var evde kendi başlarina çalisiyorlar, dershane bahane' ve bana dershaneye gitmeden tıp kazananları örnek gösteriyorlar. Allah aşkına her insan bir mi ya? Ben ortaokulda deli gibi ders çalişan takdir alamayinca gunlerce ağlayan biriydim. Liseye geçince sevgimi yitirdim. Tekrar kazanmaya çalisiyorum ailem bana böyle davraniyor. Onlar saniyorlar ki egitim sistemi hala 5 sene okuduktan sonra ögretmen yapiyor. Zaten konuyu kapatalim kuşak çatişmasi var dedim kapattim konuyu. Ama üniversiteyi kazanamayinca gerçekten bazı şeyler kafama dank etti. Ben pes etmeyeceğim sırf onlara inat inek gibi çalisip onlari dumura uğratıcam.. Hem kendim için hem de öyle mal gibi kalan suratlar için.. Kim hakli arkadaşlar ya gerçekten sinirlerim
bozuldu?
bozuldu?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar