Kavuşursak aşk olmaz mı ?

Size başımdan geçen bir olayı anlatacağım. Ben 13 sene ilkokulda bir kıza aşık oldum ve beş sene bunu ona söyleyemedim. Çocukluk diyelim. Onu gerçekten çok seviyordum fakat olmadı. Yinede ilk aşkınız kim diye sorduklarında hep onu söylerdim. Unutuldu gitti. Taki bundan üç sene öncesine kadar. Facebook'ta bir istek gördüm. Gözlerime inanamadım. İlkokul arkadaşlarım ve o beni topluca eklemişlerdi. Aradan biraz zaman geçti toplu bir buluşma ayarlandı ve ilk defa onla göz göze gelmiştim yıllar sonra. Ondan tekrar hoşlanmaya başladım hatta bir kız arkadaşım vardı onu bile bırakmıştım ilk aşkım için. İletişim sürecimizden bir kaç ay sonra. Onla baş başa bir kahve içmeyi başardım ve ona olan hislerimi yüzüne söyledim. O kadar heycanlıydı ki gerçekten ilk aşkımı bulduğuma onun benim kaderim olduğuna inandım.İki senelik bir ilişkim oldu. Ama ne yazık ki hiç birşey yolunda gitmedi belki benim suçum belki onun suçu bi önemi yok ama. İlişki öyle bir boyut almıştı ki artık birbirimize zarar vermeye başlamıştık. Bir türlü ayrılamıyorduk. Ve iki sene sonra birbirimize tam anlamıyla zarar vererek ayrıldık. Şimdi artık aşk düşünmüyorum kalbim bitti sizce ilk aşk mı yoksa son aşk mıydı o :) Bence herşeyi zamana bırakın... Aşk sizi bulur siz aşkı bulamazsınız..

aynı durumu bir erkek olarak yaşıyorum...o olsa da olmasa da ben ona aşığım...yanımda olmadığı için acı bir aşk oluyor...eğer yanımda olsaydı bambaşka bir aşk olurdu...

Burada Nazım Hikmet'in bir sözü olayı açıklar kanımca...

"Ben sensiz de yaşarım ama seninle bir başka yaşarım..."