Kardeşimi sevmiyorum , sevemiyorum peki siz?

Arkdaşlar eminim sizde öylesinizdir ama çevremdeki bütün kardeşler kavga bile etseler birbirinden kopamaz ve sevgi içinde olurlar. Benim de bir kız kardeşim var benden beş yaş küçük ergenliğe de girdi hiç çekilmiyor. Onu sevmiyorum daha doğrusu sevemiyorum küçüklüğümden beri hep onun yüzünden kısıtlandım ve azar işittim , dayak yedim. Küçükken; küçük diye kayırıyorlardı şimdi yine aynısı ufak bir çığlık atsa hemen bana bağırıp yanına çağırıyor ailem (üstelik o çığlıklar gerçek değil). Düşünsenize yanınızda hiçbir yapmadığınız halde size kızılsın diye yapmacıktan ağlıyor, her yaptığını üstünüze atıyor, sürekli bağırıp çağırıyor, kıskanç... O doğduğundan beri benim varlığım unutuldu zaten psikolojim bozulmuştu bir de bana karşı yaptıkları eklenince tam bir şeytan kendisi. Ben kardeşimi sevmiyorum çünkü onun yüzünden bu yaşıma kadar sevgiden mahrum kaldım ve artık iyice dayanılmaz peki siz bu durumda ne yapardınız? Sizin kardeşinizle aranız nasıl?