İçimden hiçbir şey yapmak gelmiyor, çok bunalıyorum artık öneri sunabilir misiniz?

Düzenli olarak bir danışmanım vardı zaten hep. Ama bıraktım bu süreçle. Bugün telefonla görüştüm geçiş dönemi dedi.

Evet baya altından kalkılması zor bir seneydi. Güçlü ama bir o kadar da daha fazla öyle durmaya meyilli bir yapım var. Acıları es geçtiğim için birikim olduğunu iddia ediyor. Güncelleniyorum sanırım. Bana bağlıymış evet.

Şöyle anlatayım. Sıkıntılarını açmayan biriyim kendi başıma hallediyorum. Tabi ergenlik döneminin başlarından beri bir danışmanım var bazılarını ona anlatıyorum ama asla hepsini değil. Mutlu biriyim çok hayalkırıklığı yaşadığım durumlarda bile pek yansıtmam. Hani takmayan insan figürü diyeyim ona. Tavrım bu şekilde bu da güven sorunumla alakalı bir durummuş.

Herkes kadar olduğunu düşünüyorum. Ama danışmanım pek benimle aynı fikirde değil. Kendi içimde halletmek teknik olarak daha zorlu ve süreç alan bir şey olsa da, daha sindire sindire ve etkili oluyor. Tek çocuk olmanın da getirilerinden biri diye düşünüyorum fakat danışman ablamız aileye bağlıyor daha çok güvensizlik türevlerini..

Şöyle ki, annem babam çok küçük yaşta ayrıldı ve ben bundan etkilenmedim gerçek anlamda muhtemelen bilinçaltına atılmış. Çoğu vaktim anneannemle geçti ve annemle babamın kendilerine ait hayatları var, ikinci bir aileleri diyeyim. O süreçlerde genellikle yalnız kalmayı öğrendim. Sorunlarımla başbaşa çok kaldım. Bunlara bağlıyor.

Sanmam yapım bu. Ama tabi etkileri mutlaka vardır. Yapıyı oluturan nedir onu tartısmak lazım.

Sorun değil teşekkür ederim belli bir yapım var ve farkındayım evet. :) İyiyim şu an gayet. Haatta bayağı mutluyum :D teşekkür ederim size de.

O kadar değil :D toparlanmaya başladım.

Hazirandan beri öyleydim.

Bir dine mensup değilim.