Kürtaj olmak istemiyorum ancak başka çarem yok. Ne yapacağım?

Klasik bir soruyla karşınızdayım. Bilirsiniz ki insanlar hata yaparlar. Bende bir hata yaptım, hatta belki bu benim hayatımda yaptığım en büyük hataydı. Ancak yaptım bir kere. Lütfen ayıbımı yargılamayın.Çünkü ben kendimi yeterince yargıladım, yeterince ayıpladım, yeterince sövdüm kendime. Sadece yardımcı olun istiyorum.
Nasıl demeliyim bilemiyorum. Başlıktan da anlayacağınız üzere 6 haftalık hamileyim. İlk olarak şu an eski sevgilim olan ve bebeğimin babası demeye utandığım şahsa söyledim. Umrunda olmadı, aldırırım dedim umrunda olmadı, doğuracağım dedim yine umrunda olmadı. Kısaca umursamadı. Yeni sevgilisi varmış, yeni hayatı vs. vs.
Daha sonrasında anneme söylemek zorunda kaldım. Söyledim ve ilk tepki elbette aldırmak oldu. Bayramdan sonra kesinlikle aldırmaya gideceğimizi söyledi. Haklı da,çünkü babam duyarsa kabullenemez. Ya beni öldürür ya da hastalığından ötürü kendisi ölür. Evden kaçmayı düşündüm ancak ne birikimim var nede bazı şeyler yeterli.
Aldırmayı kesinlikle istemiyorum çünkü içimde hissediyorum onu. Ultrasonda ilk görüşmemiz oldu daha dün, onu bırakmak zorunda olduğum için içim parçalanıyor. Ne yapacağımı bilemez haldeyim. Anneme karşı gelemem, aileyi dağıtmak istemiyorum ya da babam tarafından öldürülmeyi. Evlenemiyorum da, ne yapacağımı bilmiyorum. Yardımcı olun lütfen.
Kürtaj olmak istemiyorum ancak başka çarem yok. Ne yapacağım?
Cevapla