Çocukken tacize uğramış olmam benim suçum mu?

Ebeveynlerim çalıştıkları için bakıcıya bırakırlardı beni. Çok severdim bana bakan kadını. Kocasını da. Ama o kocası, pislikler yaptı. Kadın tuvaletteyken ya da yemek yaparken beni odaya alır "oyun oynardı" benimle. Cnsl tacizi bana oyun olarak öğretmişti. Tecavuze uğramadım ama başka aklınıza gelebilecek her türlü pisliği yaptı. Gerçekten oyun oynadığımızı zannediyordum. Evdeki insanlar siz napıyodunuz içerde dediğinde "bana yeni bir oyun öğretti" diyordum. Ama bikaç seferden sonra anladım bunun bir oyun olmadığını. Öyle öfkelendim ki, ona yalnızken de insan içinde de sürekli vuruyordum, yumrukluyordum, tekme atıyordum. Canını acıttığımda kızıyordu ama bir şey yapamıyordu. Hiç izin vermedim sonra bana dokunmasına. Biraz büyüyünce anneme anlatmaya çalıştım, anneciğim şok oldu. İnanamadı, yoktur öyle bişey şeytan vesvese veriyordur falan dedi. Bir yıl sonra falan bir dergide bu konuya denk gelmiştim. Annemi çağırdım yanıma, artık patlayacaktım, anlattım. Ama yaşadıklarımın sadece çok azını anlattım, sadece dokundu dedim vjnama. Ama sadece dokunmamıştı. Annem hakaretler saydırdı ona, bunu babana söylersek gider onu öldürür dedi. Bu olanlar senin suçun değil dedi. Ve bir daha bunu hiç konuşmadık, babam bakıcımın evine ziyarete gitmemizi önerdiği zaman hep geçiştirdik annemle. Yazıyı ağlayarak yazdım daha fazla uzatmayacağım sadece bir şey sormak istiyorum bu olanlar benim suçum mu? Oyun sanmam, insanlara oyun olduğunu söylemem benim suçum mu? Annemden sonra ilk defa size anlatıyorum. Hayatım boyunca orspu ruhlu biri olduğumu düşüdüm. Öyle olmasam izin verir miydim böyle yapmasına? Söyler misinşz benim suçum mu?
Çocukken tacize uğramış olmam benim suçum mu?
Cevapla