Anneme vurdum bu sefer sabrım taştı?

Anneye vurmak.. Empati yapmadan bakıldığında

İğrenç bir durum. Hatta her ne sebeple olursa olsun kendini parçala ama yine vurma.

Senin tarafından düşünüldüğünde ise, çaresizlikten ve savunma içgüdüsünden kaynaklı ittirme ve aslında annelikten sonra bir arkadaş bir can yoldaşı, hayatın tehlikeli oyunlarına karşı sırdaş olacağına, sebepli sebepsiz sinirini hıncını kızından çıkaran bir anneye, bunların isyanı.. Sen pişmansın ve ne yapabilirim diye bu soruyu dile getirirken yandaş aramıyor, beni onaylayın demiyorsun, pişman değilim derken bile çaresizliğin akıyor çünkü.

Burada anneme vurdum zaten hiç bişey yoluna gitmiyor diyen, annesine saygısızlığı övünerek anlatanlardan farklı bir hikayen var bu belli ama, yinede bunu tekrarlama. Ne olursa olsun, aynı durum olduğunda, bunu tekrarladığı zaman kendine zarar vereceğin duruma geldiğini göster. Vicdanen değişmiyorsa bir anne, tüm çevrenden korkma onu anlat, akrabalar dahi. Biraz sakınıp ben ne yapıyormuşum der belki. İçinizi bilmemem, kim haklı kim haksız şu an yazdıklarından öte anlayamayız ama, ne olursa olsun sakın bunu tekrarlama.. Ardı gelir, savunmak için tek çare görünür.
Benim annem yok, keşke ayakta olsa da her gün dövseydi beni.. Bilmem anlatabildim mi...

Birşey olmaz korkma. Kısasa kısas hesabı o sana ne yaparsa sende ona yap. Vur gitsin.