Merhabalar arkadaslar,
(imla hatalari icin özür dilerim; klavye türkce degil)
tuhaf bir durumun icindeyim. Babam ile kücüklügümden bu yana hep iyi anlasmisimdir. Ne ben onu üzecek birsey yaptim nede o beni. Babami her gördügümde icimde bir sevgi kivilcimi yasiyordum. Her zaman yaninda olmak istiyordum, hatta bazen ilgimden bunalip "biraz rahat birak beni, fazla öpme, öpücügün biter" diye sakalasiyordu. Bu 21 yasima kadar devam etti. Babam benim icin hep hakli olan, bende onun prensesi. Buraya kadar hikaye güzel. Bundan sonrasi cözemedigim durum. Annem ile babam cok kavga etmeye basladilar. Önceden vardi tabii ama bir iliskinin tadi tuzu olarak. simdi annem ile babam birbirlerini cin görüyorlar ve ne kadarda barissalar bile bu fazla sürmüyor. Bosanma esigine geliyorlar ve bu bir sekilde (derin yaralar olussada) atlatiyorlar. Neyse cok büyük kavgalar oldu akraba denilen o illet insanlar yüzünden. Bende Annemin ezildigini görünce onun tarafini tuttum hep, hatta bir iki kere babamdan hesap sordum. son kavgamizda: Seni sildim dedi! Resmen taptigim babam beni sildi. Artik üvey hissediyorum. Bu olaya 6 ay oldu. O kadar sogukluk hissediyorumki. Ha ben varim ha yokum. Evde yasamiyorum üniden dolayi. Arayip sormuyor. Birseyimi eksik birakmiyor ama iste o eskisi gibi yok. Bende icimde o kivilcimi hissetmiyorum artik. Bu cok icimi acitiyor. Aramiza öyle mesafeler girdiki sanki hic birsey eskisi gibi olmayacakmis gibi geliyor. Birde anneme yapilan haksizliklardan dolayi affedemiyorum. cok icimi acitiyor. Babasi ile aralari iyi olan arkadaslari görünce icim burkuluyor. Bizde böyleydik hatta dahada samimiydik diyorum. Sanki o kavgadan sonra ben babami kaybettim oda beni.
Ne yapmaliyim? Bir yanda anneme yapilanlari sineye cekmek bir yanda babama olan düskünlügüm
(imla hatalari icin özür dilerim; klavye türkce degil)
tuhaf bir durumun icindeyim. Babam ile kücüklügümden bu yana hep iyi anlasmisimdir. Ne ben onu üzecek birsey yaptim nede o beni. Babami her gördügümde icimde bir sevgi kivilcimi yasiyordum. Her zaman yaninda olmak istiyordum, hatta bazen ilgimden bunalip "biraz rahat birak beni, fazla öpme, öpücügün biter" diye sakalasiyordu. Bu 21 yasima kadar devam etti. Babam benim icin hep hakli olan, bende onun prensesi. Buraya kadar hikaye güzel. Bundan sonrasi cözemedigim durum. Annem ile babam cok kavga etmeye basladilar. Önceden vardi tabii ama bir iliskinin tadi tuzu olarak. simdi annem ile babam birbirlerini cin görüyorlar ve ne kadarda barissalar bile bu fazla sürmüyor. Bosanma esigine geliyorlar ve bu bir sekilde (derin yaralar olussada) atlatiyorlar. Neyse cok büyük kavgalar oldu akraba denilen o illet insanlar yüzünden. Bende Annemin ezildigini görünce onun tarafini tuttum hep, hatta bir iki kere babamdan hesap sordum. son kavgamizda: Seni sildim dedi! Resmen taptigim babam beni sildi. Artik üvey hissediyorum. Bu olaya 6 ay oldu. O kadar sogukluk hissediyorumki. Ha ben varim ha yokum. Evde yasamiyorum üniden dolayi. Arayip sormuyor. Birseyimi eksik birakmiyor ama iste o eskisi gibi yok. Bende icimde o kivilcimi hissetmiyorum artik. Bu cok icimi acitiyor. Aramiza öyle mesafeler girdiki sanki hic birsey eskisi gibi olmayacakmis gibi geliyor. Birde anneme yapilan haksizliklardan dolayi affedemiyorum. cok icimi acitiyor. Babasi ile aralari iyi olan arkadaslari görünce icim burkuluyor. Bizde böyleydik hatta dahada samimiydik diyorum. Sanki o kavgadan sonra ben babami kaybettim oda beni.
Ne yapmaliyim? Bir yanda anneme yapilanlari sineye cekmek bir yanda babama olan düskünlügüm
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar