Birilerine aşık olsam bile sevgili olmayı istemiyorum sorumluluk getirdiği için.

Ben hoşlandığım biri olmasına rağmen onunla çıkmayı istemiyorum. Öncedende öyle oldu birilerine platonik aşık oldum, karşı tarafta sevince teklife hayır dedim. Bunun sebebide aşkın bir sorumluluk getirdiğini düşünüyor olmam.

Yani ben bi arkadaşımla 1-2 hafta mesajlaşmadan görüşmeden durabiliyorum ama sevgilimle olsa aramızda soğukluk mu var durumu olacak. Hatta 2-3 gün konuşmazsak yine öyle. Bu durumdan hoşlanmıyorum, ayrıca sürekli ne giydiğine ne dediğine dikkat etmek zorunda olmakta kötü. Sürekli dışarı çıkmayıda sevmem ben, eğer hergün aynı ortamda bulunmuyorsak ayda bir belki görüşmeyi isterdim. Bulunuyorsak zaten gereksiz bulurum. Düşünmesi güzel ona sarılmak, öpüşmek vs. ve bunlar ne yazık ki sevgili olmadan zor. Ama bilmiyorum yani mesela ben ailemle bi alışveriş merkezine teyzemlere halamlara giderken yada arkadaşımla gezerken ona haber mi vermem gerekcek? Burda sanki o tarz şeyler okudum.

Ayrıca romantizm beni çok soğutur olurda her kız gibi hoşlandığımı sanıp çiçek alır veya şiir yazar yada facebookta internetten bulduğu saçma sözleri profilime yazarsa süper bi hızlada soğurum. Aslında arkadaş gibi olalım sadece artı olarak sarılalım, öpüşelim vs istiyorum.

Bu durumda ne yapabilirim? Çocukluktan beri böyleyim bazıları duygusuz veya soğuk derdi ama duygusuzda değilim bence. Değişeceğimide sanmıyorum ne yapmalıyım?