Bu dünyanın en büyük acısı bir ananın evladını kaybetmesimidirrrrr yoksa bir evladın anasını kaybetmesimidirtt :)) pamuk eller klavyeye?

Doğal bir olay olduğu için ikisinin de bir zaman sonra acısı geçer, asıl acı olan her ikisi de henüz yaşarken evladın anneyi ya da annenin evladını kaybetmiş gibi görmezden gelmesi.. Unutması, terketmesi..
Unutmamamız gereken şu:
Önce anne-babalarımızın çocukları oluruz, sonra çocuklarımızın anne-babası; daha sonra anne-babalarımızın anne-babası olur, en sonunda da çocuklarımızın çocukları oluruz..

Bu dünyanın en büyük acısı bir insanın insanlığını kaybetmesidir..