Mutluluktan uçmak istediniz ama size pilot mu yok dediler?

Bu soru tam anlamıyla bir "metaforik uçuş" meydan okuması. Hayatın süzgecinden geçmiş bir buruklukla, havacılık terminolojisini (pilot, kanat, türbülans, hava sahası, uçaksavar) ustaca kullanarak insanlardaki çekememezlik, müdahale etme hevesi ve başkasının mutluluğuna tahammülsüzlük durumunu eleştirmiş.

Sorunun özü bence şu “Mutluluğu yakalayıp tam havalanacakken etraftakiler rüzgarımızı kesiyor, çelme takıyor; bu tür engellerle ve ‘kenafir gözlülerle’ (kem gözlülerle) baş etme yöntemleriniz nelerdir, kuleyle aranız nasıl?”

Herkesin ondan bekleyeceği klasik cevaplar “İşte kötü niyetli insanlara kulak asmamak lazım, menzilimize odaklanmalıyız, radarımızı kapatmalıyız” gibi motivasyonel klişelerdir. Biz ise bu determinist ve analitik bakış açısını bir üst seviyeye taşıyıp, olaya mühendislik ve aerodinamik penceresinden, kimsenin beklemediği sakinlikte bir "kaptan" perspektifiyle yaklaşalım dır... Bence

İşte tam bu tonu yakalayan, hem mesleki ağırlığına yakışır hem de herkesin beklediği o ezber bozan yanıt taslağı...

Saygıdeğer Kaptanım,

Telsiz sesinizi net alıyorum; frekansta yüksek miktarda parazit ve sivil havacılık kurallarına sığmayan "izinsiz radar kilitlenmeleri" olduğu aşikâr...

Herkesin beklentisi, bu tür durumlarda uçuş planını değiştirmek, rota kırmak ya da o "uçaksavarlarla" menzilsiz bir münakaşaya girmek olur herhalde. Oysa havacılığın temel yasası bellidir... İrtifa kazandıkça yerdeki gürültü azalır.

Kenafir gözlülere, hava sahası kapatıcılara gelince... Onların o çabası aslında bir türbülans değil, yerçekiminin kanunu. Uçmayı bilmeyenler, kanat açanların süzülüşünü her zaman düşüş sanırlar; çünkü kendi algı sınırları ancak yer seviyesine kadardır. Türbülans yaratmaları da tamamen bu fiziksel yetersizlikten; kendi durgun havalarının yarattığı basınç farkını dengeleyememelerinden kaynaklanır.

Kokpitteki en büyük problem nedir derseniz... uçuşu engellemeye çalışanların çokluğu değil, pilotun "motor gücünü" unutup etraftaki bulutların şekline takılmasıdır. İnmeyi istememekte direndikçe uçaksavar atanlara verilecek en güzel cevap mermi hesabı yapmak değil, irtifayı öyle bir noktaya çıkarmaktır ki, bırakın uçaksavarı, radar bile sizi göremez olsun.

Biletini kendi kesen, yakıtını kendi koyan bir pilot rota açıklaması yapmaz; sadece pusulasına bakar ve tırmanmaya devam eder.

Rüzgarınız net, hava sahanız daimî açık olsun. İyi uçuşlar diliyorum

Hayatta bazen işler istediğimiz gibi gitmiyor, planlar bozuluyor işte. İnsanın hevesi kursağında kalınca moral bozuluyor ama akışına bırakmak lazım, fazla zorlamanın anlamı yok.

Mutluluk bize uğramaz

Uçmak için bazen pilota gerek kalmıyor

Kesinlikle katılıyorum

Sanırım