Kimseye kötülük yapmadığım halde neden kendimi kadersiz ve uğursuz hissediyorum?

zaman çünkü eskisi gibi değil. eskiden, daha bu z kuşakları kundakta bebek iken en son, bir insana ilgini belli ettiğinde ya da araya insan sokup bizzat ilettiğinde karşı tarafın sana ilgisi varsa hemen 'çıkma” adı altında sevgililik müessesesine adım atmış olurdun, ilgisi yoksa da bunu da net olarak karşı taraf ifade ederdi.
her şey açık, netti o vakitler.

ama artık işin içine bir sürü parametre giriyor. mesaja karşılık verdiğin zamanla ilgili bile hakkında bir çıkarım yapıyor karşı taraf ve bir ilişki değil bir mücadele başlıyor, kim daha önce engelleyecek kim daha önce sevgisini ifade edecek kim daha önce kaybedecek kazanacak şeklinde.

“biz”i bile cümle içinde kullanmaya tepki gösteren insanlar var.