Aşkın değerini belirleyen şey onun sonsuzluğu mu yoksa geçiciliği midir?

Heidegger insanı "ölüme yazgılı varlık" olarak tanımlar. her şeyin bir sonu olan evrende bir ilişkiye değer katan şey onun hiç bitmemesi arzusu mudur yoksa bir gün sonlanacak olmasının yarattığı o kırılganlık mı?

Yani hep bizimle kalacağını zannettiğimiz için mi değerlidir yoksa bir gün bitecek olduğunu bildiğimiz için mi?

Yoksa kaç gecedir amma kafa açtın.. git işine sal bizi mi diyorsunuz? :))