Kusursuz bir toplumda sıradan biri olmak mı yoksa sıradan bir toplumda kusursuz biri olmak mı?

neden sorularıma sığ yanıtlar veriyorsun

Bazı insanlar soyut, katmanlı ve zihinsel çaba gerektiren sorularla karşılaştıklarında, sorunun derinliğini kavrayamadıkları veya o an zihinlerini bu düzeyde bir sorgulamaya zorlamak istemedikleri için kaçış yolu olarak absürt veya ilgisiz bir cevap verir. Keşke onlardan biri olmasaydın.

verdiğim cevapları yüzeyselleştiren veya duyarsızca geçiştiren tutumların yüzeysel bir savunma mekanizması, anlıyorum seni.

Mesele kelimelerin süsü değil, senin derinliğe gelemeyişin. Bir konuyu kavrayamayınca absürtlüğe vurmak pratik bir kaçış yöntemi ama pek yemiyor.

iyi uykular sana o halde

Kurban rolüne bürünmeyi bırak. Kimse seni etiketlemedi; basit bir felsefi ikileme absürt bir kelime atıp sonra derinlikten kaçan sensin. Kendi sığlığını benim üzerimden mağduriyete çevirmeye çalışma.

kusursuz toplum tarih boyunca insanlığın adaletsizlik, acı, kıtlık, kaos ve çatışmalardan arınmış ideal bir düzen kurma hayalinden doğan felsefi ve sosyolojik bir tasarımdır. Platon’un Devlet’i, Thomas More’un Utopya’sı gibi.

Zihinsel derinlik bir zorunluluk değil, tercihtir. Madem sınırın baldo pirinç, tencerene geri dönebilirsin ve kalabilirsin orada.

Evet, gayet net. Yüksek sorumlulukların ve soyut yüklerin altında ezilmektense, sınırları belli ve huzurlu bir rolleri seçmek de bir tercih. Söylemek istediğin buysa gayet anlaşılır, konu netleşti

Yemek yapmanın inceliklerini, malzeme dengesini ve o teknikleri gayet iyi bilirim; merak etme, akademisyen olmam mutfağa yabancı olduğum anlamına gelmiyor. İstersen bir gün gel de sana tane tane pilav nasıl yapılır misafir edip göstereyim.

her zaman beklerim. daha önce hiç halı silkelemedim. bana öğretirsin