İnsanlar neden ölümü kabullenemiyor ve din gibi kavramlara sığınıyor?

İnsan şunu da fark etmeli, sen zaten ölüyken dirildin. Yoktun, ölüydün ve dirildin. Bu süreç bir zamana yayıldığı için bu gerçeği insan fark edemiyor. Beni ölüyken kimse diriltemez diyor, bir kere ölüyken seni dirilten yine diriltir. Bunu yapamayacağını veya yapmayacağını iddia etmek hiçbir temele dayanmıyor. Beni bir defa dirilten bir daha diriltmeyecek diye düşünmek hiçbir temele veya bilgiye dayanmıyor. Belki biz başka evrende vardık ve o evrende ölüp bu evrende dirildik, bunu da bilmiyoruz ki. Yani ölünce dirilmenin bir temeli var ama ölünce yok olacağımızın bir temeli yok. Bir kere ölüyken dirilebiliyorsak bir daha dirilebiliriz. Ayrıca uykunun yaratılma amacından biri de budur, her gece sana bu gerçek gösteriliyor, sen uyuyunca ölüyorsun, bilincin tamamen kapanıyor ama sabah olunca yeniden diriliyorsun. Tekrar bilincin açılıyor. Ayrıca sadece ölüm ile alakası yok. Her şeyde bir sistem ve bir aklın izi var. Bunu görmemek için kör olmak veya düşünmekten kaçmak gerekiyor. Bir kaç sayfalık dandik bir cin ali kitabı görünce bile bunu biri düşünmüş ve yazmış diyoruz, aksi mümkün değil diyoruz ama 3.2 milyar harflik kütüphanelere sığmayacak DNA'yı ise kendi kendine oldu diyoruz, bu iki yüzlülüktür. Sadece bir örnek bu, bunun gibi sayısız sistem var. Biri bunların hepsini düşünmüş ve bu kadar karmaşık yapıları ve sistemleri düşünüp uyum içinde yaratan bir zihin de çok güçlü bir zihindir aksi mümkün değildir