Bugün cebimizde taşıdığımız o küçük ekranlar, sadece birer iletişim aracı değil; zihnimizin, dikkatimizin ve en kötüsü de kendi kendimizle kalma lüksümüzün işgalcisi haline geldi. Sürekli bir akış, bitmek bilmeyen gündemler, başkalarının hayatları, acıları, başarıları, tartışmaları... Zihnimiz o kadar dış sesle dolu ki, kendi iç sesimiz bu gürültünün arasında boğulup gidiyor.
Telefonları veya haberleri bırakmak, dış dünyayı tamamen reddetmek demek değil ama kendimize yabancılaşmaya karşı bir duruş. İnsan, ancak dışarıdaki o devasa uğultu koptuğunda, ekranın ışığı sönüp de odada kendi başınayken gerçeğiyle yüzleşebilir.
Kendi için düşünmek; başkalarının ne düşündüğünü, algoritmaların önüne ne koyduğunu bir kenara bırakıp "Ben bu hayatın neresindeyim, ne istiyorum, neye inanıyorum?" diyebilme cesaretini göstermektir.
Acaba o "durma" noktası, o ekranları elimizden bırakma cesareti ne zaman gelecek? Yoksa insanoğlu ancak zihni tamamen dolup taşma noktasına geldiğinde mi bu sessizliği arayacak?

Aşk İlişkileri
Zamansız Denim Stili
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer