İbret almak nedir? kendi tercihlerine ve kendi yoluna bakabilmekmidir?

İbret almak, sadece dışarıdaki olayları, başkalarının hatalarını ya da hayatın çarpıklıklarını uzaktan izleyip "ne yazık" demekten ibaret değildir. Asıl ibret, o aynayı yavaşça kendimize çevirebilmektir.

Kendi tercihlerine, seçtiğin yola, attığın adımlara ve bazen de yürümekten vazgeçtiğin patikalara tarafsızca bakabilmektir. "Ben bu yola neden çıktım?", "Pusulamı hangi rüzgâra teslim ettim?", "Aynı yöne baktığımı sandığım insanlarla aslında aynı masanın etrafında mı dönüp duruyorum, yoksa gerçekten bir menzile mi yürüyorum?" diyebilmektir.

İbret; insanın kendi hayatının hem şahidi, hem hâkimi, hem de sanığı olabilme cesaretidir. Başkalarından ders çıkarmak kolaydır; ama kendi geçmişinin, kendi kararlarının ve kendi yanılmalarının önünde durup "Burada kendimden ne öğrendim?" diyebilmek... İşte asıl derinlik ve asıl ibret odur.