Aşk, insanlara acı çekmeyi 'romantik' gösteren dev bir illüzyon mu yoksa gerçekten abartıldığı kadar var mı?

Evet , biraz üzerinde düşünüyordum kendimce cevabı şöyle : Aşkın kendisi değil, onu yaşayan kişinin ruh hali ve kapasitesi meseledir. kişisine göre değişir çünkü aşkın adı aynı olsa da, kimin elinde neye dönüştüğü tamamen o insanın iç dünyasıyla ilgilidir. Bazıları için tam anlamıyla bir kılıftır özgüveni olmayan, kendini bile sevmeyi bilmeyen biri o duyguyu alır, hırsa ve hastalıklı bir tutkuya çevirir. Sonra da 'Bakın ben bir bireyim ve aşk uğruna acı çekiyorum' diyerek o acıyı romantize eder. Ama sevgiyi öğrenmiş, özgüvenli ve dengeli biri için aşk böyle değildir o, hayatın sadece güzel bir rengidir. Her şeyi ona bağlamaz, kanıtlama çabasına girmez, sadece emek verir ve ilişkiyi sağlıklı bir şekilde yürütür. Özetle aşk tek başına ne bir illüzyon ne de saf bir mucizedir, ona kimin baktığına ve nasıl yaşadığına göre şekillenir