Hayat sana kesinlik vermediğinde, umudunu neye emanet edersin?

Hayat kesinlik vermediğinde, umudu sonuca değil, insanın kendi içindeki güce emanet ederim. Çünkü bazen ne olacağını bilemeyiz; ama nasıl karşılayacağımıza, nasıl ayakta kalacağımıza ve yolumuza nasıl devam edeceğimize karar verebiliriz. Belki de umut, geleceğin güzel olacağına dair bir garanti değil; belirsizliğin içinde yürümeye devam edebilme cesaretidir.

Kesinlik yoksa umudumu sonuca değil, kendime emanet ederim. Çünkü umut, her şeyin güzel biteceğine inanmak değil; ne olursa olsun yoluna devam edebileceğini bilmektir.

Umarım aldığın iyi haber, kötüsünü gölgede bırakacak bir şeydir..

Zorluklar yaşadığımızda, elimizden gelen mücadeleyi gösterip, umud etmekten başka çaremiz de yok zaten.

Hayat zaten, bize birgün öleceğimiz dışında, hiçbir konuda kesinlik vaddetmez.

Bence insan umudunu iyi bir sonuca değil, henüz hiçbir şeyin kesinleşmemiş olmasına emanet eder. Çünkü umut, her şeyin güzel olacağına inanmak değil; kötü ihtimallerin arasında bile güzel bir ihtimalin hâlâ var olduğunu bilmektir. Bazen insanı ayakta tutan şey ‘iyi olacak’ cümlesi değil, ‘daha bitmedi’ cümlesidir. Kötü haber inşallah hızlı bir şekilde iyiye döner ya

Geçmiş olsun

İnşallah kötü bir şey yoktur

Hayat kesinlik vermiyorsa umudumu kendi tedbirime bağlarım. İyi olursa sevinirim kötü olursa mücadele ederim

Olanı bildiğim en iyi şekilde yaşarım

Şansıma ve kendime çünkü başka çarem yok.