Yeğenimi vasiyetten çıkarıp mirası hayır kurumuna bırakmak sizce ne kadar doğru?

Ben üç kardeşiz, anne babamız vefat etti çok büyük bir mirası paylaştık. Bu arada hepimizin çok iyi birer mesleği ve iyi gelirleri var. Sadece birimiz evlendi diğerleri bekar. Evli olan abimin karısı evlenene kadar bize şirin göründü hediyeler ilgi alaka falan. Düğünden sonra bu birden değişti. Bizi dışlamaya çalıştı, buz gibi davranmaya başladı, gelip gitmeyelim, iletişim bile kurmayalım diye her türlü komplo tiyatro oynadı yani. Sonuç olarak biz hiç onunla tartışmamış bile olsak bizle tüm bağı kopardı. Ne biz onun evine gidiyoruz ne o bizim evimize. Zaten farklı ve uzak şehirlerdeyiz. Onun bir oğlu oldu ve çocuğu bizden hep uzak tuttu. Bebekken çocuk tüm engellere rağmen bizi sevip ziyarete gelmek istiyordu ama annesi izin vermiyordu. Hediyeler yüksek miktarlı harçlıklara rağmen annesi çocuğu uzak tutup mesafe koymaya çalışıyordu. Mesela ben Mavi marka bir kıyafet hediye aldım kadın markayı küçümsemiş kapıcının çocuğuna vermiş. Kendi çocuğu daha pahalı markalar giyermiş ben nasıl böyle ucuz marka almışım. Başka sefer Boyner’den daha pahalı bir şeyler aldım gidip kontrol etmiş mağazanın en pahalısını aldığıma emin olunca değişim kartını kullanmayıp aynılarla geri gelmiş. Kadın böyle kibirli havalarda ama biz onu gecekondudan gelin almıştık. Evine misafir istemiyormuş, bizi misafir etmiyor. benim dedelerden kalan aile mirası ile ilgili davalarda o şehre gidişlerimde abimin evinde kalamıyordum gelin istemiyor diye, gidip otelde kalıyorum. Abim beni otelde ziyaret ediyor. Önceleri ben çocuğu arıyordum arada bir sohbet ediyorduk. Ama o beni hiç aramıyordu. Ameliyat oldum o zaman bile arayan olmadı. Sonra ben aramayı sormayı tamamen kestim umursamadılar. Abimle de miras konusunda karısı açgözlülük yapıp fazla pay almak istiyorlar diye tartışmıştık. Araya soğukluk girdi. Çocuğu yıllardır görmüyorum. Büyüdü 16 yaşına girdi. Bir güne bir gün beni aramaz. Annesi sayesinde beni düşman biliyor. Geçenlerde diğer kardeşime "O çocuğa miras bırakmayacağım vasiyet yazacağım hayır kurumlarına bırakacağım malımı mülkümü" dedim. Birkaç hafta sonra kardeşim "Çocuğu hiç aramıyorsun ara ki aranızda bağ oluşsun. Hem kişisel ilişkimiz yok diyorsun hem aramıyorsun. Çocuk senden telefon bekliyor" dedi. Ben de "Büyük olan benim o beni aramalı ben aramam" dedim ve öylece kaldı. Sonra abim yani çocuğun babası aradı "Çocuğu siz hiç aramıyorsunuz" dedi. Ben de "Büyük olan benim onun beni araması lazım. Hem es kaza görüşsek çocuk yüzümüze bakmıyor telefona bakıyor, zorla getirilmiş gibi davranıyor, hiç sevgi özlem ilgi yok" dedim. Abim de sen bilirsin dedi. Aradan yıllar geçti halen ses yok.

Ben noterde vasiyetimi yazacağım. Tüm mirasımı hayır kurumuna bırakacağım. Vasiyet açılınca şok olsunlar. Her türlü ona miras kalacak sanıyorlar. Arayıp sormadığın halandan da miras beklenmez. Oysa ben o çocuğu Amerika’da okutmak, iş kurması için sermaye vermek, çevre olarak iş konusunda destek olmak, ev araba hediye etmek istiyordum. Annesi sayesinde hepsinden mahrum kalacak. Yapacak bir şey yok.

Siz ne düşünüyorsunuz?