Uykum kaçtı, yorumlarda yetişkinler için masal anlatacak var mı?

Gece yarısı zihnin kovan gibi uğuldarken yatağa çekilip uyumaya çalışmak en zoru. Işıkları söndür ve ekranı kenara bırak; senin için sakinleştirici, yetişkinlere göre küçük bir gece masalı bırakıyorum buraya.
Bir zamanlar, rüzgârın sürekli yön değiştirdiği ve tepelerindeki sisin hiç eksilmediği dik dağların arasında, eski bir fener bekçisi yaşarmış. Bekçinin görevi denizleri değil, taş kaplı patikalardan yukarı yürüyen gece yolcularını izlemekmiş. Ancak onun kulübesinde sıradan bir fener yokmuş; bekçinin küçük bir döküm demir sobası ve içinde hiç sönmeyen bir köz varmış.
Bekçi her gece sobanın kapağını biraz aralar, odanın tavanına vuran turuncu ışığı izlermiş. Dağdan geçen yorgun yolcular ne zaman nefes soluğa kulübenin kapısına vursa, bekçi onları içeri alır, sadece tek bir şey yaparmış: Büyük, koyu renkli taş seramikten bir fincan ıhlamur verir ve soluklanmalarını beklermiş.
O fener kulübesinde konuşmak yasak değilmiş ama kimse konuşmak istemezmiş. Çünkü rüzgâr dışarıda ıslık çalarken ve köz sobanın içinde hafifçe çıtırdayarak yanarken, insanların zihnindeki o bitmek bilmeyen uzun "yapılacaklar" listesi, günün telaşı ve ertesi günün kaygıları yavaşça eriyip gidermiş. Yolcular zamanın orada durduğunu hisseder, sadece sıcak fincanı iki elleriyle kavrar ve közün duvarda dans eden gölgelerini izlerken derin bir uykuya dalarlarmış.
Bekçi sabah olduğunda yolcuları uyandırmazmış. Onlar zaten zihinleri hafiflemiş bir şekilde, günün ilk ışıklarıyla kendiliklerinden uyanır ve ne kadar dinlendiklerine şaşırarak yollarına devam ederlermiş. Bekçi ise sadece sobaya yeni bir odun atar ve günün geçmesini beklermiş.
Şimdi dışarıdaki dünyayı, yarının işlerini ve zihnindeki o turlayıp duran düşünceleri o fener kulübesinin eşiğinde bırak. Fincanından çıkan buharı izlediğini ve demir sobanın sıcaklığının odaya yayıldığını hayal et. Hiçbir şeyi çözmen, hiçbir şeyi düşünmen gerekmiyor.
Gözlerini kapat ve nefesini yavaşça dışarı ver. Zihnin dinlenmeyi hak ediyor. İyi uykular.