Karşımıza çıkan insanlar tesadüf müdür yoksa bir nedeni mi var?

Hayatta hiçbir karşılaşmanın tesadüf olduğuna inanmıyorum. Karşımıza çıkan her insan, ya bir şey öğretmek ya da bizden bir şey öğrenmek için hayatımıza giriyor.

​Bugün tam da bu konuyla ilgili çok güzel bir şeye denk geldim ve içimden işte bu dedim. Bazen sen sevmeye, emek vermeye, tam anlamıyla hazır olursun. İçindeki o sevgiyi, değeri cömertçe sunarsın. Çünkü bu senin özünle, karakterinle ilgilidir. Ama karşı taraf bunu göremez ya da sana hak ettiğin değeri veremez.

​İşte en büyük ders burada başlıyor. Karşı tarafın seni sevememesi veya değerini anlayamaması, senin değersiz olduğunu göstermez. Sen yine o el üstünde tutulmayı hak eden, kıymetli insansın; sadece karşı tarafın görme kapasitesi veya frekansı buna yetmemiştir.

​Yani tam bir insanla eksik bir insanın karşılaşması da bir tesadüf değil. O anki ders, senin kendi değerini başkasının gözünden ölçmemeyi öğrenmendir. Herkes sadece görebildiği kadarını yaşar, mesele bu.

Nedensiz çıkanlar da var

Tesadüf diye bir şey yoktur.