Aynı yanlışı yapanlardan biri suçlu, diğeri mazur görülüyorsa; adalet nerede başlar, merhamet nerede hükme ortak olur?

Benim en çok şikayet ettiğim, en çok yadırgadığım ve en iğrendiğim konu diyebilirim.. Bu esasında ülkemizin genel sorunu..
Suçluyu övme, onu makul bulma, o suça ortaklık etmiş sayılır..
Senin hırsızın kötü, benim hırsızım iyi demektir..
Karşı dairenin karısını kızını taciz eden, daha 18-20 yaşlarındaki bir sübyanı ayartıp onunla gönül eğlendiren bir zat, bana dokunmadı diye normal bakamam..
Ya da onunla bir muhabbetimiz, ilişkimiz, dostluğumuz varsa; onu görmezden gelemem..
Önemli olan yaptığı eylemdir.. Kime, nasıl, ne zaman yaptığına bakılmaz..

Terazinin bir kefesindeki her zaman herkesten daha ağır basar. Yani bir kefesine birisini koy diğer kefesine dünyadaki her şeyi ama yine de o tek kişiyi çok sevdiğin için terazinin o kefesi daha ağır basar. Adalet kalpte başlar beyinde biter. Duyguyla başlar mantıkla biter.

Adalet, çok hassas bir terazi gerektirir. Bazen bütün iyi niyetinle, adaletli olmak istersen de bunu başaramazsın. Potansiyelin bu teraziyi doğru şekilde kullanmaya yetmez.

Bir de bu terazi iyi niyeti olmayanların elinde olduğunda, olacakları hayal et.

Konumuz yargı'mı yoksa insanın içindeki adalet terazisimi

Ama biz bu dersleri geçtik... Neden anlamak istemiyorsun? Adalet, senin kim olduğuna göre şekillenen bir şeydir. Ne yani koskoca! O İnsanlarla fakirler bir mi yargılansın? Bu mu adalet!!!

Gerçeğin her zaman bir yüzü daha vardır sadece bir yerden bakarak belli olmaz

hukukta şartları vardır ona göre işler. insn ilişkilerinde ise görecelidir kişiye göre değişir.

Dimi mesela kızda erkekde ilişki yaşar birine milli birine yollu derler işte

İşimize gelmiyor

Kafamda o deli sorular gece gece

hükme ortak olamaz asla

Sonucuna bakılır