Hiç gerçekten yıkıldığınızı hissedip ayağa kalkmakta zorlandığınız oldu mu?

Evet, oldu. Hayatımın en büyük yıkımını rahmetli eşimi kaybettiğim gün yaşadım. O gün sadece eşimi değil; birlikte kurduğumuz hayalleri, geleceğe dair planlarımızı ve hayatımın en güzel mevsimini de toprağa emanet ettim. Ayağa kalkmak kolay olmadı. Beni ayakta tutan ise kızım ve rahmetli eşime verdiğim sözlerdi. O günden sonra eski ben olmadım ama yaşamayı yeniden öğrendim. Bazı acılar geçmiyor; insan sadece onlarla yürümeyi öğreniyor.

@MuzipFilozof'un son sözü: İnsan bazen yıkılmaz sanır kendini; sonra bir gün en sevdiğini kaybeder ve ayağa kalkmanın da bir cesaret olduğunu öğrenir.