Hiç çaresiz kaldığınız oldu mu?

hayatta cok caresiz kaldigim cok an oldu ama atlatildi ama en buyugu babamdi oyle bir yola girmistikki birbirimize ettigimiz ihanet o kadar buyuktuki birbirimizin yuzune bile bakcak halimiz yoktu oyle bir cikmaza girmistimki onumu donsem yol yok arkami donsem yol yok sagim solum kapali isin icinden o kadar cikamiyordum kendimi tutamadim arkadasimin yanina gittim ama nasil agliyorum olu gibiyim ustum felan gorun yirtik pirtik arkadasimin yanina uzun sure durdum eve gitmem gerekti kime anlatsam derdimi kime doksem icimi ferahlayamazdim is o kadar karisikti herseyi biraktim hayatim bitti dedim ben su hayatta tek bir seye inanmadim oda bu olaydan cikacagima asla inanmadim hayalet gibiydim herkwsin gercek yuzunu gordum tamamen tek basimaydim oyle bir caresizdimki sokaga atilan bi cocuk gibiydim kendime vicdanim sizliyordu annem elimde bayilip olcek gibiydi ama ben ondanda beterdim belli etmemeye calismak o kadar zorduki en sonunda iki ay surdu duzelmesi diyordumki artik bu isin sonu yok istiyen istedigini desinde ben surda canimi vereyim bi sebep olsun ama iki ay somra bende sasirdim nasil bitti nasil yoluna girdi tekrardan nasil hayata guldum hayatimin en zor donemiydi en zor carezligiydi

2023de ne oldu 3 olay yaşadım yeteneklerimi keşfettim ilk işte kötü haberi aldık trabzona ailece yola çıktık işte uçağa binmeden önce birşeye biliniyor onda ben kapıya yaslandım abim tutma yerini tutturdu ilk sonra ön kapı açılacağına arka kapı açıldı yani benim yaslandığım yer Allahtan bir şey olmadı tutunuyordum sonra kuzenin büyük tuzağı baya sene sonra aynı yerde onda da sezdim tuzakları önceden farkettim nasıl gözleri onu ele verdi sonra yaptıkları ve bu kez tuzağa düşmeden kurtulmak nasip oldu önceden kurtarılmıştım sonra gidişte abim yok İstanbula dönüş tam inecekken sezdim durdum birden otobüs sallandı tutundum ilk babam inmişti babam uyardı sonra indim annem de oldu aynı şey o benim kadar şanslı değildi çünkü hasta olduğu için bir kolu baya şiş tutanamadı yere düştü kavga çıkacaktı engel oldum abimin evine doğru gittik ama herkes bize bakıyordu