Hakikat seni değiştirecek olsaydı, yine de ona bakmaya cesaret edebilir miydin?

Boşa geçmiş geçmişin arkasından ağlamaktansa, bundan sonrası adına hakikatten kaçamazdım, kaçmak istemezdim.
İnsanlar her zaman gerçeğin peşinde olduğunu söyler ama aslında aradığı kendini doğrulayacak hakikattir. Çünkü sonrasında edinilen yalnızca bilgi değil; eski benliğimizden vazgeçmenin bedeline dönüşür.
O yüzden mesele; ona cesaret etmekten çok onun benden alacaklarına razı olmakla ilgili olurdu.

Hakikatin çehresi bileylenmiş bir bakırsa, yüzümü o bakıra tereddütsüz yaslardım. Varsın bana dair ne varsa silip yeniden yazsın. Eski ve çürümeye yüz tutmuş bir biçimi korumak adına kör kalmaktansa, küllerimden sızan o yabancı ve lekesiz bakışla kendimi baştan yaratmayı seçerdim.

Değiştirecek olsaydı değil hakikat insanı değiştirir zaten. Gerçeklerle yuzlestikten sonra asla eskisi gibi olamayız.

Eskisi gibi olmaya çalışmak rol yapmak veya yüzsüzlük olur sadece.