Benimle bir kitap alıntısı paylaşır mısın?

"istasyonda bir kadın durmuş, gelene geçene:
'benim ahmed'i gördünüz mü?' diyor.
hangi ahmed'i yüz bin ahmed'in hangisini?
yırtık basmasının altından kolunu çıkartarak, trenin gideceği yolun, İstanbul yolunun aksini gösteriyor:
'bu tarafa gitmişti' diyor.
o tarafa aden'e mi, medine'ye mi, kanal'a mı, sarıkamış'a mı, bağdad'a mı?
ahmed'ini buz mu, kum mu, iskorpit yarası mı, tifüs biti mi yedi?
eğer hepsinden kurtulmuşsa, ahmed'ini görsen ona da soracaksın:
'ahmed'imi gördün mü?'
hayır
hiçbirimiz ahmed'ini görmedik. fakat ahmed'in her şeyi gördü.
allah'ın muhammed'e bile anlatamadığı cehennemi gördü.
şimdi anadolu'ya, batı'dan, doğu'dan, sağdan, soldan bütün rüzgârlar, bozgun haykırışarak esiyor.
anadolu, demiryoluna, şoseye, han ve çeşme başlarına inip çömelmiş, oğlunu arıyor?
vagonlar, arabalar, kamyonlar, hepsi ondan, anadolu'dan utanır gibi, hepsi İstanbul 'a doğru, perdeleri kapatmış, gizli ve çabuk geçiyor?
anadolu ahmed'ini soruyor.
ahmed, o daha dün bir kurşun istifinden daha ucuzlaşan ahmed, şimdi onun pahasını; kanadını kısmış, tırnaklarını büzmüş, bize dimdik bakan ana kartalın gözlerinden okuyoruz.
ahmed'i ne için harcadığımızı bir söyleyebilsek, onunla ne kazandığımızı bir anaya anlatabilsek, o'nu övündürecek bir haber verebilsek?
fakat biz ahmet'i kumarda kaybettik!""

-Falih Rıfkı Atay-Zeytindağı

Mermer basamaklarda duruyorum ümitsizce.

Kuşlar aceleyle gecelemek için yanımdan uçuşuyor.

Eve giden yol nereden geçiyor?

Sıralı köşklerin kenarından dolaşıyorum.

Okumuyoruz